Η παρουσία του Εβάντρο στα δύο παιχνίδια απέναντι στην Καϊράτ δεν ήταν αυτή που περίμενε ο κόσμος της ΟΜΟΝΟΙΑΣ. Ο Βραζιλιάνος δεν κατάφερε να επηρεάσει στον βαθμό που θα ήθελε το δημιουργικό κομμάτι, ούτε να δώσει στην ομάδα μας την ποιότητα που μπορεί να προσφέρει στην επιθετική ανάπτυξη.
Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν σημαντικά ελαφρυντικά. Και στις δύο αναμετρήσεις η ΟΜΟΝΟΙΑ αναγκάστηκε να αγωνιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα με αριθμητικό μειονέκτημα, κάτι που άλλαξε πλήρως το αγωνιστικό πλάνο του Χένινγκ Μπεργκ.
Σε τέτοιες συνθήκες, ένας δημιουργικός μέσος είναι αναγκασμένος να αφιερώσει περισσότερη ενέργεια στις ανασταλτικές του υποχρεώσεις, να καλύψει χώρους και να αγωνιστεί αρκετά μακριά από την αντίπαλη περιοχή. Ως αποτέλεσμα, περιορίζονται οι επαφές του με την μπάλα στα σημεία όπου μπορεί να γίνει πραγματικά επικίνδυνος.
Παράλληλα, πίσω από τον Εβάντρο, με εξαίρεση το πρώτο μισάωρο της αναμέτρησης στο ΓΣΠ, δεν αγωνίστηκαν γρήγοροι ποδοσφαιριστές που θα μπορούσαν να του δώσουν λύσεις στο επιθετικό τρανζίσιον. Χωρίς παίκτη στην πλευρά του που να κινείται άμεσα στον χώρο και να επιτίθεται στην πλάτη της αντίπαλης άμυνας, οι επιλογές του με την μπάλα ήταν πιο λίγες.
Ο Εβάντρο είναι ένας ποδοσφαιριστής που μπορεί να αξιοποιήσει την ταχύτητα και τις κινήσεις των συμπαικτών του, είτε με κάθετες μεταβιβάσεις είτε με γρήγορες αλλαγές παιχνιδιού. Όταν αυτές οι κινήσεις δεν υπάρχουν, είναι λογικό να δυσκολεύεται να αναδείξει τα βασικά χαρακτηριστικά του.
Ασφαλώς, από έναν ποδοσφαιριστή με την ποιότητα και τις παραστάσεις του υπάρχουν μεγαλύτερες απαιτήσεις. Η ΟΜΟΝΟΙΑ χρειάζεται περισσότερη δημιουργία, καλύτερες τελικές πάσες και μεγαλύτερη επιρροή από τον ίδιο στο παιχνίδι της.
Η κριτική είναι δικαιολογημένη, όμως θα ήταν άδικο να κριθεί μέσα από δύο αναμετρήσεις που εξελίχθηκαν υπό ιδιαίτερες συνθήκες ένας ποδοσφαιριστής που πέρσι μας μάγεψε με τις ενέργειες του.
