Η ανάρτηση του Σενού Κουλιμπαλί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ήταν λογικό να προκαλέσει συζήτηση, ειδικά από τη στιγμή που το όνομά του βρίσκεται τις τελευταίες ημέρες στο μεταγραφικό ρεπορτάζ.
Ωστόσο, παρά τις ερμηνείες που μπορεί να δοθούν σε ένα story ή σε μια φράση που επέλεξε να δημοσιεύσει ο ποδοσφαιριστής, τα πραγματικά δεδομένα γύρω από την περίπτωσή του είναι ξεκάθαρα.
Η ΟΜΟΝΟΙΑ έχει δεχθεί δύο φορές πρόταση από ομάδα του εξωτερικού για την παραχώρηση του Κουλιμπαλί και τις απέρριψε και τις δύο. Η στάση της ομάδας μας, συνεπώς, είναι σαφής και δεν αφήνει αυτή τη στιγμή περιθώριο για διαφορετικές ερμηνείες.
Ο Κουλιμπαλί παραμένει ποδοσφαιριστής της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, έχει συμβόλαιο με την ομάδα και υπολογίζεται κανονικά από την τεχνική ηγεσία.
Αυτό είναι το σημαντικότερο δεδομένο και πάνω σε αυτό πρέπει να στεκόμαστε.
Από εκεί και πέρα, θεωρούμε πως θα ήταν άδικο να επιχειρήσουμε να συνδέσουμε με βεβαιότητα την ανάρτηση του ποδοσφαιριστή με το μεταγραφικό ενδιαφέρον ή να της δώσουμε μεγαλύτερες διαστάσεις από αυτές που πραγματικά έχει.
Κανείς πέρα από τον ίδιο δεν μπορεί να γνωρίζει τι ακριβώς ήθελε να εκφράσει μέσα από τη συγκεκριμένη δημοσίευση και γι’ αυτό χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή πριν εξαχθούν συμπεράσματα που ενδεχομένως να αδικούν είτε τον ίδιο είτε την ομάδα.
Ο Κουλιμπαλί έχει προσφέρει στην ΟΜΟΝΟΙΑ, είναι μέλος του ρόστερ και αυτή τη στιγμή συνεχίζει κανονικά ως ποδοσφαιριστής της ομάδας μας. Από την άλλη, η ΟΜΟΝΟΙΑ με τις δύο αρνητικές απαντήσεις που έδωσε έχει ήδη δείξει στην πράξη τη θέση της απέναντι στο ενδιαφέρον που υπήρξε.
Σε τέτοιες υποθέσεις χρειάζεται ψυχραιμία και σωστή πληροφόρηση. Δεν υπάρχει λόγος να δημιουργείται ένα κλίμα αντιπαράθεσης ανάμεσα στην ομάδα και τον ποδοσφαιριστή εκεί όπου, με τα δεδομένα που υπάρχουν αυτή τη στιγμή, κάτι τέτοιο δεν προκύπτει.
Αν υπάρξει στο μέλλον κάποια διαφοροποίηση ή νέα εξέλιξη, αυτή θα αξιολογηθεί όταν και εφόσον προκύψει.
Μέχρι τότε, τα πράγματα είναι απλά: η ΟΜΟΝΟΙΑ απέρριψε δύο προτάσεις, ο Κουλιμπαλί παραμένει στην ομάδα και υπολογίζεται κανονικά.
