To συγκεκριμένο άρθρο απευθύνεται αποκλειστικά στους ποδοσφαιριστές της ομάδας μας. Σε παλιούς και νέους, σε Κύπριους και ξένους, σε μικρούς και μεγάλους.
Σε εσάς που στα μάτια των πεντάχρονων και εξάχρονων πιτσιρικάδων φίλων της ομάδας μας είστε τα είδωλα τους. Που θα έκαναν τα πάντα να βγάλουν μια φωτογραφία μαζί σας, να σας σφύξουν το χέρι και να πάρουν από έσας ένα χάδι και μια κλεφτή ματιά.
Σε εσάς που για να πληρωθείτε και να μην νιώθετε ανασφάλειες(!!!), ο κόσμος δίνει από το υστέρημα του, τους κουτσουρεμένους μισθούς του και τις συντάξεις του.
Σε εσάς που εκατοντάδες μαθητές, φοιτητές και άνεργοι μαζεύαν σελίνι – σελίνι για να σας ακολουθήσουν στο Μαυροβούνιο, στα Σκόπια και στην Ρωσσία, για να μην νιώσετε λεπτό μοναχοί.
Κάτι χρωστάτε σε αυτό τον μοναδικό λαό. Κάτι που μπορεί να το ξεπληρώσετε μόνο αν ματώσετε στα επόμενα ντέρμπυ που ακολουθούν. Αν δώσετε την ψυχή σας από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό, σε κάθε παιχνίδι.
Δεν επιβάλλεται να κερδίσετε, όμως επιβάλλεται να ματώσετε για να κερδίσετε. Επιβάλλεται να τιμήσετε αυτή την φανέλα που κάποιοι έπεξαν την ζωή τους κορόνα γράμματα για να μπορείτε να την φοράτε έσεις σήμερα.
Δώστε τα όλα αρχής γενομένης με το παιχνίδι κόντρα στην Απόλλωνα, για να παραμείνετε ήρωες στα μάτια του κόσμου σας, για να μπορέσουν αυτά τα σκυφτά κεφάλια της φωτογραφίας να σηκωστούν περήφανα ξανά!!! Στα πόδια σας είναι η μπάλα…
