Αναδημοσίευση από Sentragoal
ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΑΖΕΪΔΗ
Ναι, είναι η ίδια ομάδα που τον Νοέμβριο δεν βλεπόταν και γινόταν έρμαιο στις ορέξεις της Αγίας Νάπας και του Απόλλωνα.
Αυτή που χρειάστηκε να μείνει ο Οθέλλος με ποδοσφαιριστή λιγότερο για να τον «λυγίσει» στο τρίτο λεπτό των καθυστερήσεων.
Είναι η Ομόνοια που έχασε δύο ποδοσφαιριστές της, λόγω οικονομικού, που δυσκολεύεται (αφάνταστα) να βρει έναν κεντρικό αμυντικό της προκοπής, που δεν πληρώνει στην ώρα της και έχει τον πιο μικρό προϋπολογισμό της ιστορίας της.
Ομάδα του προπονητή (κυριολεκτικά) γίνεται εβδομάδα με την εβδομάδα καλύτερη, βγάζει στο γήπεδο απίστευτο δυναμισμό, όρεξη, αυτοματισμούς και δικαίως, με τρεις συνεχόμενες νίκες, ανέβηκε στην 3η θέση της βαθμολογίας.
Στο χθεσινό παιχνίδι η έμπνευση με τον Ράμος αποδείχθηκε εύστοχη, το πρώτο μισάωρο της άνηκε ολοκληρωτικά και το πιο σημαντικό είναι πως από το 60′, που έμεινε με ποδοσφαιριστή περισσότερο, δεν άφησε τον αντίπαλο να διανοηθεί πως μπορεί να κάνει τη ζημιά.
Η… εξάρτηση από τον Ποτέ έχει μειωθεί στο ελάχιστο, ο Λεάντρο είναι ότι καλύτερο μπορούσε να της τύχει, αυτή την εποχή, ο Σκέμπρι το κομμάτι που έλειπε και ο Κιρμ με τον Ασίς οι ηγέτες που την «κουβαλούν».
Η Ομόνοια πήρε φόρα, φόρα ανηφόρα και… ρίχνει μαύρη πέτρα πίσω της. Δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα από τις πλείστες ομάδας της εξάδας και αν συνεχίσει στο ίδιο τέμπο, τότε η θέση που βρίσκεται αυτή τη στιγμή ίσως να αποδειχθεί και λίγη.
