ΑΠΟΨΗ: Οι ευχές του Κωστάκη δεν… πιάνουν τόπο!
ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΗ και σε βαθμό 100%, χαρακτηρίζω την εμπλοκή του προέδρου της ΚΟΠ στα θέματα διαιτησίας. Πιστεύω ακράδαντα, ότι δεν έχει καμία σκοπιμότητα στο να επηρεάσει αρνητικά την απόδοση ενός διαιτητή. Τουναντίον, πάλι σε βαθμό 100% νιώθω ότι είναι ο πρώτος που θέλει και επιδιώκει την ανατροπή του αρνητικού κλίματος.
ΤΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ για τον Κουτσοκούμνη είναι ότι άργησε να εμπλακεί σε αυτό το κεφάλαιο. Πρόλαβαν (βλέπετε) και το διέσυραν σε βαθμό διάλυσης οι προηγούμενοι αρμόδιοι με τον λάθος τρόπο αντιμετώπισης της διαιτησίας. Και όταν λέω λάθος τρόπο, εννοώ από την υποδομή, μέχρι την ανέλιξη και ασφαλώς μέχρι την ισότιμη και δίκαιη αξιολόγηση που δεν έγιναν ποτέ.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΠ προσπαθεί σήμερα να προλάβει τα χειρότερα, ξέροντας ότι λόγω των διαιτητικών λαθών, αντιμετωπίζει πρόβλημα ο ίδιος. Είναι όμως σε δύσκολη θέση. Οι ευχές και προτροπές που δίνει κάθε Σάββατο πρωί, δεν μπορούν να γίνουν αιτία για να διορθωθούν οι αδυναμίες και η ανεπάρκεια των περισσοτέρων διαιτητών στον κατάλογο α΄κατηγορίας.
ΑΡΓΑ Ή ΓΡΗΓΟΡΑ, θα καταλάβει ο Κωστάκης Κουτσοκούμνης, ότι δεν υπάρχει ριζική λύση του προβλήματος, με τη σημερινή διαιτητική δομή που διαθέτει το ποδόσφαιρο μας. Γιατί κυριαρχεί το στοιχείο της ανικανότητας που δεν επιτρέπει σε βάσιμη αισιοδοξία. Απλά, πρέπει να εύχεται και να προσεύχεται ο πρόεδρος της ΚΟΠ, να αντέξουν και να μην φθαρούν οι λίγοι καλοί διαιτητές.
ΠΑΡΕΛΑΒΕ ΕΝΑ ΧΑΟΣ συνεπεία όμως και των δικών του ευθυνών. Αν φρόντισε στην κατάλληλη ώρα να κάνει έλεγχο και να διαπιστώσει τις αδυναμίες, ίσως να προλάβαινε τη σημερινή ωμή πραγματικότητα. Προτίμησε όμως να αφήσει αυτό το σημαντικό κεφάλαιο να οδεύει ανεξέλεγκτο και να το αλώνουν κυριολεκτικά, οι διάφοροι άσχετοι και συμφεροντολόγοι.
ΚΥΡΙΕ ΠΡΟΕΔΡΕ ΤΗΣ ΚΟΠ, το υφιστάμενο διαιτητικό ρόστερ μοιάζει με το ρόστερ μιας ποδοσφαιρικής ομάδας χωρίς πρωταγωνιστικούς στόχους, Δηλαδή, σαν μία ομάδα που απλά συμμετέχει στο πρωτάθλημα και αρκείται μόνο σε ορισμένα εντυπωσιακά αποτελέσματα. Δική μου άποψη αυτή και την γράφω εντελώς καλοπροαίρετα…
του ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ
