Το Σάββατο δεν είναι απλά ένας αγώνας, είναι ένα ντέρμπι “αιωνίων”.
Είναι ένα παιχνίδι μεταξύ δύο κόσμων και μάλιστα δύο διαφορετικών κόσμων.
Δύο ομάδες που κουβαλούν την δική τους διαφορετική ιστορία.
Από την μια έχουμε μια ομάδα με τρόπαια στα χαρτιά, εύνοιες από διαιτητές και συνεχώς προσκυνητή του κατεστημένου. Ο κόσμος της να προέρχεται από τα πιο ψηλά στρώματα και γνωστοί οπαδοί του “καναπέ” αλλά και του “Άμαν παίζει Champions League”. Η μήπως ξεχνάμε τα 7ο εισιτήρια που έκοψαν σε αγώνα πρωταθλήματος. Οπαδοί που δεν έδιναν σεντ όταν η ομάδα τους κινδύνευε και αναγκάστηκαν να βγάλουν στο σφυρί τα τρόπαια τους. Ρατσιστές, που δεν χάνουν την ευκαιρία τους για να μας το αποδεικνύουν. Οπαδούς που είναι νοσταλγοί του Χίτλερ και του Γρίβα, με τρανό παράδειγμα τις επισκέψεις στο Άουσβιτς.
Από την άλλη έχουμε την ομάδα που γεννήθηκε μέσα από την Επανάσταση του 1948, με κοινωνικό πρόσωπο και όσο περνούσαν τα χρόνια γινόταν και πιο αγαπητή στον κόσμο, εξ ου και είναι η Λαοφιλέστερη ομάδα του νησιού. Ο κόσμος της αποτελείται κυρίως από τις τάξεις των χαμηλών στρωμάτων και της εργατιάς. Μια ομάδα που αναζωογονείται οικονομικά μόνο από τον κόσμο της ο οποίος τον Μάρτιο του 2013 την “έπιασε” από το χέρι και την κράτησε ζωντανή στην “μάχη” με τα κριτήρια μαζεύοντας 1,5 εκατομμύριο (όταν κάποιος συμφωνούσε κούρεμα) μέσα σε ένα μήνα. Μια ομάδα η οποία ποτέ δεν άρεσε στους “μεγάλους”, αφού πάλευε πάντα ενάντια στο κατεστημένο τους, κάτι που πάντα στεκόταν λόγος για να θέλουν να την “ξεβγάλουν”.
Υ.Γ 1: Αυτοί είμαστε σε αντίθεση με τους άλλους, απλοί, αγνοί και περήφανοι για την ομάδα μας, που έστω και αν αυτές τις στιγμές περνάει άσχημα δεν θα την εγκαταλείψουμε ΠΟΤΕ. Σας το ξαναείπαμε, διαφέρουμε κατά πολύ από τους “απέναντι”.
Υ.Γ 2: Μιλήστε στους παίκτες μας, να καταλάβουν σε ποια ομάδα αγωνίζονται και ποιους θα έχουν απέναντι τους το Σάββατο. Να τους μιλήσει ο Ποτέ γι’αυτούς που έπεσε θύμα των ρατσιστικών συνθημάτων τους.
Υ.Γ 3: Δείξτε τους τα όλα αυτά και η νίκη θα ρθει.
