Του Ανδρέα Μαύρου (https://sentragoal.philenews.com/)
Πολύ κοντή, πάρα πολύ κοντή είναι η μνήμη μας. Ποδοσφαιρικά… αναλφάβητοι και επικίνδυνοι. Το συλλογικό συμφέρον είναι κάτι άγνωστο. Μηδενική ειλικρίνεια. Ο καθένας ενεργεί όπως τον βολεύει, αδιαφορώντας για τι μπορεί να ξημερώσει σε έναν χώρο που ο ίδιος λειτουργεί ή δραστηριοποιείται.
Και όσοι κάνουν τους δήθεν τους επαναστάτες ή σηκώνουν το λάβαρο της αντίστασης, βάζουν την ουρά στα σκέλια, βλέποντας πως ο «αντίπαλος» αριθμητικά υπερτερεί. Μηδενικές αντιστάσεις, μηδενική σύμπνοια με όλους όσοι βρίσκονται στο ίδιο χαράκωμα. Μπορεί να μην αποτελούν πλέον τη μειοψηφία; Το είδαν λιγάκι πιο ζεστά το ζήτημα; Ή μήπως τρέχει κάτι άλλο;
Το άσπρο γίνεται (γενικότερα) μαύρο με τόση ευκολία, λες και δεν τρέχει κάτι. Μήπως, όπως είπε και ο Τιμούρ Κετσπάγια, είμαστε αυτοκαταστροφικοί; Μάλλον, θα απαντούσα κρίνοντας τις εξελίξεις. Πραγματικά, διαβάζοντας το περιεχόμενο της ανακοίνωσης που εξέδωσε προχθές βράδυ η ΚΟΠ και αφορούσε το αποτέλεσμα της Γενικής Συνέλευσης, το αρχικό αίσθημα της απογοήτευσης διαδέχθηκε το γέλιο. Και ξέρετε γιατί; Μπουχτίσαμε. Κουραστήκαμε. Ο μέσος φίλαθλος ξύνει το κεφάλι, αλλά πειστικές απαντήσεις δεν βρίσκει. Είναι μέσα από τέτοιες αποφάσεις που θα πάει μπροστά το ποδόσφαιρό μας κύριοι;
Από τις 12 ομάδες, πάμε στις 14 την επόμενη τριετία, με την πρόφαση πως τα μικρομεσαία σωματεία θα επιβιώσουν οικονομικά. Δηλαδή, τα προηγούμενα χρόνια που οι ομάδες ήταν 14, είχαν καταφέρει να νοικοκυρευτούν και επομένως, η επιστροφή (το ταχύτερο δυνατό) αποτελούσε μονόδρομο. Αστείο. Το πλάνο εξαετίας, άκουσον-άκουσον, προβλέπει πως στις σεζόν 2018-2019, 2019-2020 και 2020-2021, θα επιστρέψουμε στις 12. Όχι για μία σεζόν, αλλά για τρεις σερί! Αφού δεν μας κάνει, βρε παιδιά, γιατί να το επαναφέρουμε;
Το (περιβόητο) πλάνο, μάλιστα, είναι και δεσμευτικό. Ποιους δεσμεύει άραγε; Άτομα που μπορεί να μην είναι στη θέση τους σε ένα, δύο, τρία ή τέσσερα χρόνια; Άσε που «το δεσμεύομαι», άρχισε να μας κάθεται στον λαιμό. Ποια μπορεί να είναι η ποδοσφαιρική πραγματικότητα σε δύο ή τρία χρόνια; Εδώ για μια σεζόν, τη φετινή, δεν κατάφεραν να σχεδιάσουν, να χτίσουν, να επενδύσουν (έστω και αν τα βαθμολογικά δεδομένα ήταν ευνοϊκά) και θα τα καταφέρουν σε ένα μακροπρόθεσμο πλάνο; Γελάμε για να μην κλαίμε.
Τον δεύτερο όμιλο, θα απαρτίζουν έξι ομάδες και μόλις μία θα υποβαθμίζεται, παίρνοντας έτσι τον δρόμο των άλλων δύο ομάδων που θα «πέφτουν» με την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης του πρωταθλήματος. Και σε ένα γκρουπ έξι ομάδων, φανταστείτε πόσες αδιάφορες θα υπάρχουν. Και υπενθυμίζω: Τα προηγούμενα χρόνια, δεν προλαβαίναμε να παίρνουμε φακέλους για ύποπτα παιχνίδια. Αποθύμησαν κάποιοι αυτά τα ντροπιαστικά παιχνίδια που γίνονταν με 14 ομάδες;
Με τη μείωση των προϋπολογισμών, σκέφτηκαν την κάθετη μείωση του ανταγωνισμού και το σπουδαιότερο, το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ των μικρών και μεγάλων; Τις συνέπειες της επιστροφής σε μαραθώνιο τριών ταχυτήτων και μάλιστα στα μισά του δρόμου, τις συνυπολογίσατε;
