Γράφω αυτό το κείμενο και δακρύζω… Δακρύζω κι ένα παράπονο με πνίγει. Γιατί ρε; Γιατί να μην αφήνουν το παιχνίδι να παιχτεί καθαρά και ο καλύτερος να κερδίσει;Γιατί μια ζωή τα ίδια;
Όμως νιώθω περήφανος. Περήφανος γι’ αυτή την ομάδα. Γι’ αυτούς τους ποδοσφαιριστές. Άλλος στην θέση τους θα τα παρατούσε και θα έφευγε. Δεν θα έμπαινε καν να παίξει το δεύτερο ημίχρονο…
Αυτά τα παιδιά όχι μόνο μπήκαν αλλά έκαναν έστω και για λίγο την μεγάλη ανατροπή. Με μπροστάση τον μαέστρο Νούνο Ασίς. Τα λόγια περισσεύουν γι’ αυτό τον άνθρωπο που η μοίρα του έλαχε να αγωνίζεται σε αυτή την κατατρεγμένη ομάδα. Δεν υπάρχουν λόγια να τον ευχαριστήσουμε για όλες αυτές τις μοναδικές στιγμές που μας χαρίζει φορώντας την φανέλλα της ΟΜΟΝΟΙΑΣ.
Νούνο είσαι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται σήμερα στην Κύπρο. Είσαι υπόδειγμα για τον κάθε νέο ποδοσφαιριστή, είτε αγωνίζεται στην ομάδα μας είτε όχι. Ο σεβασμός απέναντι στο πρόσωπο σου είναι τεράστιος. Ευχή μας να μπορείς και του χρόνου να προσφέρεις στην ΟΜΟΝΟΙΑ και στο Κυπριακό ποδόσφαιρο.
