Του ΝΙΚΟΛΑ ΝΙΚΟΛΑ/Dialogos.com.cy
Εχει καταντήσει κουραστικό το κυπριακό ποδόσφαιρο. Ούτε το σενάριο δεν αλλάζουν. Στο παρασκήνιο οι πρωταγωνιστές είναι πάντοτε οι ίδιοι. Μεγαλύτερα θύματα οι «κουμμούναροι». Μικρότερα θύματα, ανάλογα με τη χρονική συγκυρία, οι άλλες «ομάδες του ΔΗΣΥ» που δεν έχουν την «τύχη» να ονομάζονται Αποέλ (με μικρά γράμματα γιατί όσο και εάν διαμαρτύρονται, οι ανακοινώσεις τους των τελευταίων ημερών δείχνουν ότι ακόμη και αυτό τους πέφτει πολύ). Και για να μην παρεξηγηθώ, το «κουμμούναροι» και «ομάδες του ΔΗΣΥ» το δανείζομαι από τα γνωστά ηχητικά ντοκουμέντα με οδηγίες προς διαιτητές. Ξέρετε από εκείνη την ξεχασμένη ιστορία των καταγγελιών Παναγή…
Η αγανάκτηση κάθε υγιώς σκεπτόμενου ανθρώπου κτύπησε κόκκινο αυτό το Σαββατοκύριακο. Κανονικές σφαγές σε ΓΣΠ και ΓΣΖ, σε χρονικό σημείο που δεν επιτρέπει ανατροπές (για όσους ακόμη πιστεύουν ότι κάποτε αδικείται και το Αποέλ). Τον καφέ του προέδρου του Αποέλ, με τον πρόεδρο της ΚΟΠ και μέτοχο του Αποέλ με την «παρεμπιπτόντως» παρουσία του προέδρου του ΔΗΣΥ δεν το σχολιάζω. Ακόμη και εάν ισχύει ο ισχυρισμός για «συζήτηση για τον τελικό του κυπέλλου», ας αντιδράσει η ΑΕΛ. Το ειρωνικό με «χιούμορ» σχόλιο του Αβέρωφ Νεοφύτου στο twitter και αυτό ασχολίαστο.
Θα σχολιάσω την «πρόκληση» του Αντρέ Σκέμπρι. Αγαπητέ Σκέμπρι, δεν χρειάζονται χρηματισμό για τις ενέργειές τους. Τους φτάνει η αγάπη για την ομάδα τους ή η φιλοδοξία για ανέλιξη και διεθνοποίηση (αν τύχει και δεν είναι με το Αποέλ). Αυτό είναι το κυπριακό πρωτάθλημα. Πρωτάθλημα βρωμιάς και διαπλοκής. Πρωτάθλημα που μόνο οι οπαδοί του Αποέλ θα είχαν και έχουν το θράσος να πανηγυρίζουν εδώ και χρόνια. Και οι λίγοι που παραδέχονται τις αλήθειες και δηλώνουν Αποελίστες λοιδορούνται. Για ακόμη μια αγωνιστική περίοδο στην πραγματική «ενδεκάδα της χρονιάς» θα κυριαρχούν οι καλύτεροι παίκτες του πρωταθλητή. Με όνομα και επώνυμο που όμως δεν είναι καταγραμμένο στο επίσημο ρόστερ.
Θα ήταν καλύτερα αυτά τα τσίγκινα τρόπαια να πάνε στον Σύνδεσμο Διαιτητών στα Λατσιά και όχι στην Κένεντι. Τα κέρδισαν με το σπαθί τους. Αλλά τότε αυτά που θα έμεναν στην Κένεντι θα ήταν μετρημένα στα δάκτυλα του ενός χεριού… Ισως και ακρωτηριασμένου!
Ισως αυτό εννοεί το Αποέλ λέγοντας ότι στηρίζεται μόνο στον κόσμο του. Στον κόσμο του με τις σφυρίχτρες και τις σημαιούλες. Γιατί από τον άλλο στις κερκίδες μόνο περιόδους «μόδας» τον βλέπει και αν… Και όχι δεν είναι αντιαποελισμός. Είμαι με την ΟΜΟΝΟΙΑ και αυτό μου φτάνει. Είναι η στυγνή πραγματικότητα. Και για όσους ψάχνουν στους αντιδρούντες αδικημένους, ηθικούς αυτουργούς για τις κατά καιρούς εγκληματικές πράξεις κατά περιουσιών διαιτητών, ας μην ψάχνουν πολύ μακριά. Μια ματιά στον καθρέφτη αρκεί…
