Χαμένη στα συστήματα…

Σίγουρα στο πρώτο επίσημο αγώνα κάθε ποδοσφαιρικής περιόδου, κανένας δεν αναμένει από την οποιοδήποτε ομάδα να αποδώσει στο μάξιμουμ… Ούτε KAN, να κάνει ένα πολύ καλό παιχνίδι… Το ζητούμενο για την ΟΜΟΝΟΙΑ χτες, ήταν να κάνει σωστά τα μίνιμουμ.. Μια μεστή και σοβαρή εμφάνιση, να ελέγξει τον ρυθμό του αγώνα και να πάρει ένα θετικό αποτέλεσμα… Απέναντι της δεν είχε δα και κάποιο ποδοσφαιρικό μεγαθήριο, για να χρειαστεί να κάνει το κάτι παραπάνω… Δυστυχώς για την ομάδα μας, το πλάνο του αγώνα δεν βγήκε… Και το συμπέρασμα αυτό πηγάζει από τις πάμπολλες εσωτερικές και εξωτερικές αλλαγές σε συστήματα και πρόσωπα, που μάλλον (για ακόμα μια φορά) μας δημιούργησαν προβλήματα αντί να μας βοηθήσουν… Η ομάδα ξεκίνησε με 3-5-2 με τους Λομπιανίτζε-Ρουνιέ-Μεντί τριάδα στην άμυνα και Φοφανά (δεξιά) – Ράμος (αριστερά) στις πτέρυγες. Οικονομίδης και Γκουλόν στα χαφ, Νούνο Ασίς επιτελικός και Ποτέ με Σκέμπρι στην κορυφή της επίθεσης. Με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου υιοθετήθηκε το 4-3-3, με τον Ράμος δεξί μπακ, τον Μαργκάσα αριστερό (βγήκε ο Μεντί) και τον Λομπιανίτζε παρτενέρ του Ρουνιέ στο κέντρο της άμυνας. Ταυτόχρονα ο Σκέμπρι πέρασε στο αριστερό φτερό της επίθεσης. Το τελευταίο δεκαπεντάλεπτο ξανά, γυρίσαμε στο 3-5-2 με τον Γκουλόν να γυρίζει στην άμυνα μαζί με τον Ρουνιέ και τον Λομπιανιτζε, τον Μαργκάσα να μεταφέρεται στον άξονα, τον Κιρμ να περνά αριστερό μπακ χαφ (ενώ είχε μπει δεξιά) και τον Εζέ (!!) να είναι ο παρτενέρ του Ποτέ στην κορυφή… Τίποτε δεν μας βγήκε και γυρίζουμε στην Κύπρο με ένα αποτέλεσμα που μπορεί μεν να ανατραπεί, αλλά η χτεσινή μας πρεμιέρα στις Ευρωπαϊκές Διοργανώσεις πρέπει να μας προβληματίσει… Και δεν μιλάμε για το αποτέλεσμα (μια ήττα στο ποδόσφαιρο. μπορεί να έρθει σε κάθε παιχνίδι) … Εστιαζόμαστε στον τρόπο που αντιμετωπίσαμε το παιχνίδι! Το αρχικό πλάνο του προπονητή, το οποίο αποτελεί αποτέλεσμα μελέτης του αντιπάλου αλλά και αξιολόγησης της κατάστασης στην οποία βρίσκεται ο κάθε ποδοσφαιριστής ξεχωριστά και Η ΟΜΑΔΑ ΩΣ ΣΥΝΟΛΟ, δεν είναι εύκολο να προσαρμοστεί με επιτυχία σε κάθε ποδοσφαιρικό αγώνα… Και ιδιαίτερα σε παιχνίδια με αντιπάλους που υστερούν σε ποιότητα, τέτοια ρίσκα είναι περιττά… Τέλος είναι και οι επιλογές που γίνονται σε κάθε αγώνα. Και είναι άξιον απορίας γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε ο Σιέρινταν την στιγμή που η ομάδα έψαχνε το γκολ για ένα ολόκληρο ημίχρονο… Όπως και η απουσία του Κωνσταντίνου Παναγή κάτω από τα γκολ ποστ… Δυστυχώς για τον ίδιο τον Αντώνη αλλά και την ΟΜΟΝΟΙΑ, το φάντασμα του Σάλτσμπουργκ ακόμα τον κατατρέχει… Τέλος μια αναφορά για τον Κριστοβάο Ράμος είναι επιβεβλημένη… Με διαφορά ο κορυφαίος του αγώνα και της ομάδας μας, έδειξε να ξεκινά την χρονιά τα γκάζια στο τέρμα …