Σήμερα δίνουμε συνέχεια στην ανάλυση του παιχνιδιού των αντιπάλων της ΟΜΟΝΟΙΑΣ από τον φίλο και αναγνώστη της ιστοσελίδας μας, προποντής και αναλυτής ποδοσφαίρου, Κυριάκο Παναγιώτου.
Η επόμενη αντίπαλος μας στο Γιουρόπα Λινγκ είναι η Δανέζικη Μπρόντμπι. Όπως θα δείτε παρακάτω, γίνεται εκτενής αναφορά από τον κύριο Παναγιώτου για τον τρόπο ανάπτυξης του παιχνιδιού της Μπρόντμπι καθώς και η γενικότερη ανάλυση της Δανέζικης ομάδας.
Το σύστημα της Μπρόντμπι
Στους περισσότερους αγώνες της, η Μπρόντμπι χρησιμοποιεί το σύστημα 4-3-3. Για φέτος το χρησιμοποίησε στους δύο αγώνες του Δανέζικου πρωταθλήματος καθώς και στα ευρωπαϊκά παιχνίδια. Σε έξι αγώνες, κατάφερε να νικήσει τους 3, έφερε μία ισοπαλία και έχασε τους υπόλοιπους 2 αγώνες.
Ας κάνουμε μια μικρή ιστορική αναδρομή για αυτό το σύστημα, πριν πούμε ότιδηποτε άλλο για την Μπρόντμπι.
Το σύστημα 4-3-3 αποτελείται από 4 αμυντικούς, 3 κεντρώους παίκτες και 3 επιθετικούς. Αυτό το σύστημα προσαρμόστηκε από τους Ολλανδούς που κύριο στόχο είχαν να αλλάξουν τις διαστάστεις του αγωνιστικού χώρου. Δηλαδή προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν όλο τον χώρο σε μήκος και πλάτος. Αυτό τους πρόσφερε περισσότερες επιλογές. Όταν έχαναν την μπάλα μπορούσαν να πιέσουν πιο ψηλά στην αντίπαλη περιοχή, κυνηγώντας την μπάλα. Από την άλλη η άμυνα μένει αρκετά ψηλά χρησιμοποιώντας παράλληλα το τεχνητό οφσάιντ.
Το 4-3-3, θεωρείται ένα επιθετικό σύστημα και χρησιμοποιείται από τις μεγαλύτερες Ευρωπαϊκές και ανα το Παγκόσμιο ομάδες. Τρανό παράδειγμα η Μπαρτσελόνα Ισπανίας καθώς και ο Άγιαξ Ολλανδίας στις ένδοξες του στιγμές το 70΄.
Τώρα όσον αφορά την Μπρόντμπι. Το σύστημα που ακολουθεί είναι το καθιερωμένο 4-3-3 προσπαθώντας να αναπτύσσεται σε όλο το γήπεδο, παίζοντας ανοικτό ποδόσφαιρο.
Κάτω απο τα γκολ ποστ είναι ο Lucas Hradecky.
Αμυντικό κεντρικό δίδυμο είναι οι Daniel Agger και Dario Damic, οι δύο πλάγιοι αμυντικοί είναι οι Johan Larsson και Riza Durmisi. Η τριπλέττα του κέντρου είναι οι Martin Omskov, Christian Norgaard και Lebogang Phiri, με τον Martin Omskov να επιστρέφει πίσω στην άμυνα ανάμεσα στους δύο κεντρικούς αμυντικούς για να οργανώσει, κυρίως παιχνίδι (βλ. βίντεο 1). Οι τρεις επιθετικοί Elbasan Rashani, Andrew Hjulsager και Teemu Pukki που οι δύο είναι ακραίοι και ένας κεντρικός.
Τρόπος ανάπτυξης του παιχνιδιού της Μπρόντμπι
Ο τρόπος ανάπτυξης του παιχνιδιού της Μπρόντμπι γίνεται με δύο τρόπους. Ο ένας από το χώρο του κέντρου με μικρές μπαλιές και ο άλλος από τα άκρα με την βοήθεια των πλάγιων αμυντικών, είτε με μακρινές διαγώνιες μπαλιές, είτε με χαμηλές. Κυρίως όμως το παιχνίδι της βασίζεται στην ανάπτυξη μέσω των άκρων της ομάδας. Αυτό γίνεται για να αναγκάσει την αντίπαλο ομάδα να ξανοικτεί αμυντικά.
Ας δούμε πιο αναλυτικά την ανάπτυξη της Μπρόντμπι με τις πλάγιες και διαγώνιες μπαλιές:
-
Όλες οι επιθέσεις της Μπρόντμπι ξεκινούν από την άμυνα της. Ένας εκ των τριών παικτών του κέντρου επιστρέφει στους κεντρικούς αμυντικούς, παίρνει μπάλα και ετοιμάζεται να οργανώσει την επίθεση της Μπρόντμπι. Κύρια αυτό το ρόλο τον έχει ο Martin Omskov. Δείτε το βίντεο και πως ο Martin επιστρέφει στην άμυνα είτε για να οργανώσει παιχνίδι είτε για να δώσει την δυνατότητα στον ένα από τους άλλους δύο, να βγάλει την πρώτη μπαλιά.
- Αφού ο Martin επιστρέφει στην άμυνα μεταξύ των δύο κεντρικών αμυντικών, οι δύο πλάγιοι αμυντικοί βγαίνουν αρκετά ψηλά φτάνοντας σχεδόν στο αντίπαλο μισό του γηπέδου, μένοντας έτσι μια τριπλέττα αμυντικών πίσω χρησιμοποιώντας όλο το πλάτος του γηπέδου.

- Αφού οι δύο πλάγιοι αμυντικοί βγουν πάρα πολύ ψηλά, ο Martin είτε άλλος παίκτης εκ των δύο κεντρικών αμυντικών θα τους διοχετεύσει την μπάλα με διαγώνιες μπαλιές. Ενώ οι υπόλοιποι παίκτες γεμίζουν το αντίπαλο μισό του γηπέδου. Δείτε το επόμενο βίντεο και θα καταλάβετε.
Το πιο αδύνατο σημείο της Μπρόντμπι
Αν και πολλές ομάδες θα ήθελαν να έχουν την δυνατότητα να βγαίνουν στην επίθεση με πάρα πολλούς παίκτες. Στην συγκεκριμμένη περίπτωση η Μπρόντμπι και κυρίως το παιχνίδι της βασίζεται στους πλάγιους αμυντικούς και τις διαγώνιες μπαλιές. Η προσπάθεια να βγάλει όλο και περισσότερους παίκτες στην επίθεση είναι και η αδυναμία της. Αυτό συμβαίνει γιατί οι δύο πλάγιοι αμυντικοί βγαίνουν πολύ ψηλά με αποτέλεσμα να μένουν τρεις αμυντικοί και σε τυχόν αντεπίθεση της αντιπάλου ομάδας οι πθανότητες είναι ίσες, ειδικά στην περίπτωση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, που έχει τρεις επιθετικούς και μερικές φορές τέσσερις.
Όπως θα δείτε στο επόμενο βίντεο καταγράφεται αυτή η αδυναμία της Μπρόντμπι. Έγινε κανονικά η ανάπτυξη του παιχνιδού της, από την Μπρόντμπι, με τους πλάγιους να βγαίνουν πολύ ψηλά, αλλά η μπάλα χάθηκε στο χώρο του κέντρου πριν την μεταβίβαση της μπάλας με διαγώνια μπαλιά. Οι ποδοσφαιριστές της Μπρόντμπι έμειναν πολύ ψηλά και η αντίπαλη ομάδα βγήκε στην αντεπίθεση και σημείωσε το τέρμα. Στην πορεία επέστρεψαν αρκετοί αμυντικοί αλλά αυτό έγινε διότι η Άαρχους είναι κάπως αργή. Σκεφτείτε την ΟΜΟΝΟΙΑ σε τέτοια αντεπίθεση!
Εδώ βλέπετε χαρακτηριστικά πως η Άαρχους πίεζε την Μπρόντμπι, δηλαδή οι δύο επιθετικοί της πίεζαν την τριλέττα της άμυνας της Μπρόντμπι και ήταν ευάλωτη σε τυχόν χάσιμο της μπάλας. Ακόμη ένα παράδειγμα όπου η Μπρόντμπι έβγαζε πολλούς παίκτες ψηλά και υστερούσε στην άμυνα της.

Κυριάκος Παναγιώτου
BA (HONS) – Football Studies
Προπονητής / Αναλυτής ποδοσφαίρου






