Η βαθμολογική συγκομιδή της Ομόνοιας είναι τραγική. Μόλις 9 βαθμούς από τους 18 που διεκδίκησε. Για μια ομάδα που θέλει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο όταν στις έξι πρώτες αγωνιστικές συγκεντρώνει τους μισούς είναι λογικό να χάνει πολύτιμος έδαφος και άντε να φθάσεις τις ομάδες που προπορεύονται.
Από τους εννιά χαμένους βαθμούς, οι έξι ήταν στο ΓΣΠ, ενδεικτικό ότι η έδρα της Ομόνοιας έπαψε να είναι απόρθητο φρούριο. Μπορεί να μην δέχθηκε ήττα, όμως οι τρεις ισοπαλίες δεν αποτελούν και επίτευγμα.
Η ομάδα μας πέτυχε μόλις μια νίκη στο ΓΣΠ, αυτή στην πρεμιέρα επί της Νέας Σαλαμίνας. Ακολούθως δεν μπόρεσε να γευθεί τη χαρά της νίκης μπροστά στον κόσμο της.
Ακόμη, τα οκτώ γκολ ενεργητικό είναι πολύ λίγα. «Φωνάζει» η έλλειψη κλασσικού επιθετικού. Λείπει τα εύκολο γκολ και είναι ενδεικτικό ότι σε πέντε ματς πέτυχε μόλις τρία γκολ. Τα πέντε ήταν στην πρεμιέρα.
Δυστυχώς, τα στατιστικά και η εικόνα της Ομόνοιας δείχνουν πως δεν είναι σε θέση να διεκδικήσει τους ψηλούς της στόχους. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να αλλάξουν πολλά στη συνέχεια.
Η διακοπή θα πρέπει να λειτουργήσει ως γιατρικό, να κλείσουν οι πληγές που δημιουργήθηκαν στο διάστημα των πρώτων έξι αγωνιστικών και να γίνει ένα νέο ξεκίνημα. Είναι σε θέση να το κάνει;
