Σε ακόμη ένα παιχνίδι στο οποίο βρεθήκαμε πίσω στο σκορ δεν καταφέραμε να ανατρέψουμε τα εις βάρος μας δεδομένα. Χωρίς να δημιουργήσουμε ούτε και μια ευκαιρία για 30 λεπτά και βάλε. Και πώς να δημιουργήσουμε με τον τρόπο που αγωνιζόμασταν;Με τον πλέον ανορθόδοξο τρόπο, με τις λεγόμενες “καντηλιές” από την άμυνα προσπαθούσαμε να γίνουμε επικίνδυνοι. Σε κανένα σημείο όμως δεν καταφέραμε κάτι τέτοιο. Ούτε μια πλαγιοκόπηση, ούτε μια κίνηση από τον άξονα (με την έξοδο του Ασίς χάθηκε κι αυτή), ούτε ένας καλός συνδυασμός, ούτε ένας αυτοματισμός.
Επιπλέον η ηρεμία στην ομάδα με το που δεχόμαστε γκολ εξαφανίζεται, μας κυριεύει το άγχος η πίεση και η νευρικότητα. Όλα αυτά πρέπει να τα δει σοβαρά η τεχνική ηγεσία και να βρει το ιδανικό “φάρμακο”.
