Η χθεσινή παρουσία της ομάδας μας ήταν απογοητευτική. Ατομικά λάθη στην άμυνα αλλά και στο κέντρο, λάθος μεταβιβάσεις και μη παραγωγικός τρόπος ανάπτυξης. Και όλα αυτά σε συνδυασμό με την κακή απόδοση ορισμένων ποδοσφαιριστών αλλά και την μη ουσιώδη τακτική που ακολούθησε η ομάδα έφερε το άσχημο αποτέλεσμα.
Καταφέραμε να σκοράρουμε πρώτοι με λάθος του αντίπαλου τερματοφύλακα λίγο πριν από το τέλος του πρώτου ημιχρόνου, συγκεκριμμένα στο 37′. Δυστυχώς δεν καλύψαμε τα νώτα μας και σε μία φάση αδράνειας στην άμυνα δεχθήκαμε την ισοφάριση λίγο πριν την λήξη του ημιχρόνου.
Ξεκινώντας το δεύτερο ημίχρονο και περιμένοντας να πάρεις και πάλι προβάδισμα δεν κάνεις ουδεμία ευκαιρία για τέρμα. Δέχεσαι τέρμα σε ένα λάθος του Ρουνιέ, αφού πήγε να ντριπλάρει σαν τελευταίος αμυντικός και ως επακόλουθο το χάσιμο της μπάλας ήρθε και το γκολ.
Η ομάδα πλέον έχει σκοπό την ισοφάριση και γιατί όχι να πάρει και πάλι κεφάλι. Ένας παίκτης που μπόρει να στο κάνει αυτό δεν είναι άλλος από τον Ασίς. Έστω και στα 38 του έχει ακόμη τις δυνατότητες να τραβήσει το κουπί. Δεν ισχρυριζόμαστε ότι με τον Ασίς θα ερχόταν σίγουρα η ανατροπή αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως με αυτόν στο γήπεδο έχεις ακόμη ελπίδες.
Συνεχίζοντας και κρατώντας δεδομένο την αποχώρηση του Ασίς από το παιχνίδι γυρεύεις αυτόν τον παίκτη που θα δημιουργήσει πλέον το παιχνίδι της ΟΜΟΝΟΙΑΣ. Αν αυτός θα ήταν ο Ραμος τότε η επιλογή του ήταν ορθή. Τουναντίον ο παίκτης αυτός, ο δημιουργικός, δεν υπήρχε αφού κανείς μα κανείς δεν πήρε την πρωτοβουλία, αυτή που θα επαιρνε ο Ασίς αν ήταν στο παχνίδι.
Αν υπήρχε επίσης και θέμα κούρασης από τον ίδιο τον παίκτη αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ, όμως κρατάμε δεδομένο την μη συμπερίληψη του στον μεσοβδόμαδο αγώνα κυπέλλου.
Το παιχνίδι κύλησε και η ομάδα μας ποτέ δεν έγινε απειλητική. Και το ερώτημα που μπαίνει, έιναι, αν είσαι πίσω στο σκορ βγάζεις Ασίς, ή τον αφήνεις και όπου βγει;
