Δυστυχώς για ακόμη μια φορά τα συναισθήματα που επικρατούν στις τάξεις του Ομονοιάτικου κόσμου είναι στεναχώρια, απογοήτευση, κατήφεια και θυμός τα οποία είναι απόλυτα δικαιολογημένα. Ο κόσμος έχει πικραθεί πολύ τα τελευταία χρόνια και με κάθε αποτυχημένο αποτέλεσμα γίνονται όλο και πιο έντονα.
Η απώλεια τίτλων τα τελευταία αλλά κυρίως η μη διεκδίκηση τους, με την ομάδα να βγαίνει εκτός στόχων από τον πρώτο γύρο έχει κάνει τον κόσμο τρομερά πιο απαιτητικό και ανυπόμονο.
Το Δ.Σ χρειάζεται να βρει τρόπους να μεταφέρει στον κόσμο τους ρεαλιστικούς στόχους που έχει η ομάδα και να μην τον αφήνει να “πετάει” στα σύννεφα μετά από μια νίκη αλλά και να μην πέφτει στα πατώματα μετά από μια ήττα.
Η ΟΜΟΝΟΙΑ με τις δυνατότητες που έχει και με τα ένα σορό προβλήματα που κουβαλά ο ρεαλιστικός στόχος είναι έξοδος στην Ευρώπη. Πρέπει να μπει ένα τέρμα στις ψευδαισθήσεις που μας γεννούν κάποιες νίκες (π.χ με Άεκ) ή κάποιες ήττες των αντιπάλων.
Πρέπει να το εμπεδώσουμε πως οι δυνατότητες της ομάδας μας μέχρι εκεί φθάνουν και να σταθούμε δίπλα στους παίκτες (ναι γιατί φοράνε αυτή την βαρετή φανέλα και δεν πρόκειται να την εγκαταλείψουμε) για να εκπληρώσουν τον στόχο αυτό.
