Το είδαμε και αυτό. Ενώ ο Άρης για 75 λεπτά δεν είχε κάνει ευκαιρία στην Ομόνοια, με τον Παναγή να περνά ένα ήσυχο βράδυ, οι πράσινοι κατάφεραν από μόνοι τους να βάλουν τον αντίπαλό τους στο παιχνίδι. Αν είναι δυνατό!
Σε μια εύκολη φάση, η Ομόνοια δέχθηκε ένα αστείο γκολ. Ο Παναγή πάει να βγει και διστάζει, ο Ρομαρίκ ενώ είναι σε θέση να απομακρύνει αφήνει την μπάλα, ο Όρσουλιτς από πίσω του αιφνιδιάζεται και η ο Ράνος είπε «ευχαριστώ».
Δεν έφτανε το τραγικό λάθος στην άμυνα, στη συνέχεια κατέβαλε την αμυντική γραμμή ένας πανικός. Όχι πως απειλήθηκε ιδιαίτερα, όμως οι κινήσεις των ποδοσφαιριστών έδειχναν να τους έχει καταβάλει το άγχος. Σημάδια που δεν επιτρέπονται για μια μεγάλη ομάδα όπως είναι η Ομόνοια.
Η ομάδα μας έχει ταλαιπωρηθεί αρκετά στην τρέχουσα σεζόν με παιδικά λάθη. Κι ενώ παρουσίασε για κάποιο διάστημα βελτίωση, να σου και πάλι να κάνουν την εμφάνισή τους. Είναι λογικό ο Μιλόγεβιτς να απορεί και να μην μπορεί να πιστέψει αυτά που βλέπει, όμως κι αυτός έχει ευθύνη να φτιάξει την κατάσταση και να ζητήσει εξηγήσεις.
Ακόμη και στην επίθεση έγιναν λάθη. Υπήρξαν οι ευκαιρίες και οι προϋποθέσεις για την Ομόνοια να τελειώσει το ματς μ’ ένα τρίτο γκολ, κι όμως λόγω επιπολαιότητας κυρίως, είτε η τελική πάσα ήταν λανθασμένη, είτε το σουτ ήταν άστοχο.
Η Ομόνοια έχει τις δυνατότητες και οι ποδοσφαιριστές της δεν πρέπει να αδικούν τους εαυτούς τους. Η τεράστια προσπάθεια που καταβάλλουν στο μεγαλύτερο διάστημα ενός αγώνα μπορεί να γκρεμιστεί από ένα παιδικό λάθος. Όχι, είναι κρίμα. Επιβάλλεται μεγαλύτερη συγκέντρωση και αποφασιστικότητα.
Φτάνει πια τέτοια λάθη παιδικά
