Η διαιτησία είναι το ένα, το ζήσαμε πολλές φορές ιδιαίτερα σε παιχνίδια με τον Αποέλ, γνωρίζουμε ποιοι είναι και τι μεθόδους ακολουθούν εδώ και χρόνια. Πόσω μάλλον τώρα που πλησιάζει στο τέλος του το πρωτάθλημα και δεν μπορούσαν να ρισκάρουν. «Νικολαΐδης και καθαρίσαμε», σου λένε, όπως και έγινε. Όπως χαρακτηρίζουμε εμφανίσεις ομάδων «επαγγελματικές», έτσι ήταν και η διαιτησία του γνωστού Αποελίστα διαιτητή, «επαγγελματική».
Όμως, είπαμε, αυτό είναι το ένα. Το άλλο είναι η εμφάνιση της Ομόνοιας, η όλη συμπεριφορά της σ’ ένα ντέρμπι που πήγαινε με τις καλύτερες προϋποθέσεις. Αν όχι τώρα, πότε; Λέγαμε πριν το «αιώνιο» ντέρμπι και να σου όμως που βρήκαμε και πάλι τρόπο να φύγουμε ηττημένοι. Δυο τραγικά λάθη στην άμυνα, στοίχησαν στην ομάδα μας να διεκδικήσει κάτι καλό. Κρίμα και πάλι κρίμα.
Και τα λάθη ήταν απόρροια της απίστευτης νευρικότητα που έβγαλε η Ομόνοια. Είναι άξιο απορία γιατί αυτή η νευρικότητα που ήταν άνευ προηγουμένου και δεν επέτρεψε στην ομάδα να παίξει με καθαρό μυαλό. Τα λάθη γίνονταν, τόσο αμυντικά, όσο και επιθετικά. Οι ποδοσφαιριστές της Ομόνοιας, δυστυχώς, έπεσαν στην παγίδα του Νικολαΐδη αλλά και της «δίψας» τους για νίκη επί του Αποέλ
Ο αντίπαλος, αν και δεν ήταν καλύτερος, αντιθέτως δεν έκανε κάτι σπουδαίο, βρέθηκε μπροστά στο σκορ με 2-0 με το τέλος του ημιχρόνου. Είχε 100% ευστοχία, αφού δυο προσπάθειες στην εστία του Παναγή έκανε και πέτυχε ισάριθμα γκολ. Αν είναι δυνατόν!
Με τέτοια συμπεριφορά είναι λογικό να μην έχεις τύχη, σ’ ένα ματς που το ήθελες πολύ και είχες όλες τις συγκυρίες με το μέρος σου. Ναι, μια ήττα δεν είναι το τέλος του κόσμου, όμως απέναντι στον Αποέλ αγνοούμε την επιτυχία από τις 6 Απριλίου 2013. Πέρασαν τρία χρόνια κι ακόμη δεν την γευθήκαμε. Μέχρι πόσο θα πάει αυτή η ιστορία; Κρίμα και πάλι κρίμα και για τον κόσμο. Η ομάδα τον έφερε στο γήπεδο με τις προηγούμενες επιτυχίες και εμφανίσεις της, τώρα να τον διώξει και πάλι; Ο κόσμος πίστεψε ότι, χθες η Ομόνοια ήταν σε θέση να βάλει ένα τέλος στην αρνητική παράδοση των τριών τελευταίων χρόνων, κι όμως η ομάδα τον διέψευσε. Ας του δώσε τη χαρά της κατάκτησης του κυπέλλου. Το αξίζει.
