Το βάρος πλέον στην επόμενη ημέρα…

Η χρονιά έκλεισε με τον χειρότερο τρόπο τελικά για την ΟΜΟΝΟΙΑ. Γιατί κάθε ήττα ιδιαίτερα σε ένα τελικό κυπέλλου, πονά τον Ομονοιάτη, πονά την Ομονοιάτισσα… Ο Απόλλωνας κατέθεσε περισσότερα στο γήπεδο. Και στις λεπτομέρειες του παιχνιδιού φάνηκε πιο εύστοχος. Ιδιαίτερα από την στιγμή που ισοφαρίσαμε, πατήσαμε καλυτέρα στο γήπεδο. Όμως η αδράνεια της άμυνας και του Γιωργαλλίδη στο φάουλ του Ντα Σίλβα, και την κεφαλιά του Αγγελή, έκρινε τον τίτλο. Τα συμπεράσματα αρκετά… Πρώτο, πέρα από τις παλιοσειρές (Μαργκάσα, Ασίς), οι πλείστοι πελαγοδρομούσαν. Η αναδόμηση του ρόστερ, πρώτα και κύρια πρέπει να ξεκινήσει από την άμυνα. Χρειάζονται παίχτες με προσωπικότητα, καλή φυσική κατάσταση και εμπειρία. Η άμυνα μας, έδειξε για ακόμα μια φορά πόσο ευάλωτη είναι στις αντεπιθέσεις, αλλά και στα στημένα. Όχι ότι επιθετικά σταθήκαμε καλά… Τόσο ο Σιέρινταν όσο και ο Σκέμπρι, ήταν κατώτεροι των περιστάσεων ενώ ο Κιρμ, ωσεί παρόν… Το coaching του Μιλόγιεβιτς, σίγουρα δεν ήταν το καλύτερο. Η επιλογή για χρησιμοποίηση του Ράμος στο δεξί άκρο της άμυνας δεν του βγήκε με τίποτε… Το 4-4-2 του δευτέρου ημιχρόνου, δεν λειτούργησε ουσιαστικά… Από εκεί και πέρα, οι συνθήκες που επικράτησαν στο γήπεδο, ήταν καθοριστικός παράγοντας στην εξέλιξη του αγώνα… Αλλά αυτά αναλύονται σε άλλο κομμάτι. Ο Νταμπίζας έχει αρκετή δουλειά από αύριο. Η ομάδα πρέπει να στελεχωθεί καλύτερα και πιο ορθολογιστικά. Τα κενά στο ρόστερ να καλυφθούν. Και ουσιαστικά να χτιστεί μια νέα ομάδα για την νέα σεζόν. Η ισοπέδωση δεν βοηθά τίποτε και κανένα… Η σωστή διάγνωση των αδυναμιών μας όμως, θα βοηθήσει στην βελτίωση της ομάδας. Και προς Θεού. Να μην επαναληφθούν τα λάθη του περασμένου καλοκαιριού. Οι επόμενες βδομάδες θα είναι κρίσιμες για την ΟΜΟΝΟΙΑ. Με τις εκλογές να πλησιάζουν, ελπίζουμε όλοι να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Και η ΟΜΟΝΟΙΑ να βγει από αυτή την περιπέτεια πιο δυνατή…