Με την ανάληψη της διοίκησης υπό το Δώρο Σεραφείμ ένα από τα ζητήματα που αναδείχθηκαν ήταν ότι η νέα διοίκηση έβαζε υποχρεωτικά όρο μέσα στα συμβόλαια ποδοσφαιριστών και τεχνικής ηγεσίας για 3 μηνη αποζημίωση σε περίπτωση διακοπής. Δηλαδή αν για οποιοδήποτε λόγο διώχναμε ένα ποδοσφαιριστή ή προπονητή θα του δίναμε μόνο 3 μήνες αποζημίωση. Μάλιστα ο πρώην πρόεδρος δήλωνε ότι αυτή η προυπόθεση ήταν όρος απαράβατος. Στην τελευταία Γενική Συνέλευση ο πρόεδρος Σεραφείμ επανέλαβε στη δευτερολογία του ότι ισχύει αυτή η πολιτική.
Επομένως τίθενται τα εξής εύλογα ερωτήματα:
Γιατί δεν δώσαμε 3 μήνες αποζημίωση στον Μπαντιμπανγκά και να παει στο καλό και τον έχουμε και τον πληρώνουμε;
Γιατί δεν αποδεσμεύσαμε κάποιους ποδοσφαιριστές που έδειξαν ότι δεν ανταποκρίνονται και να πάρουμε άλλους; Αφού η ζημιά μας θα είναι μόνο 3 μήνες μισθοί. Όχι πως δεν έχουν σημασία τα χρήματα, αλλά άλλο είναι να πληρώνεις κάποιον μέχρι το τέλος του συμβολαίου του, που συνήθως είναι 12μηνα και άλλο 3 μήνες.
Επίσης καλά είναι να ξέρουμε και τα εξής:
Στο συμβόλαιο του Κάρβερ υπάρχει όρος για 3μηνη προθεσμία και αποδέσμευση;
Στο συμβόλαιο του Νταμπίζα υπάρχει όρος για 3μηνη προθεσμία και αποδέσμευση;
Στο συμβόλαια των ατόμων που στελεχώνουν την τεχνική ηγεσία υπάρχει όρος για 3μηνη προθεσμία και αποδέσμευση;
Στο συμβόλαιο νέων ποδοσφαριστών όπως ο Κωνσταντινίδης υπάρχει όρος για 3μηνη προθεσμία και αποδέσμευση;
Αφού η πολιτική αυτή έγινε για να διορθώσει τα λάθη του παρελθόντος όπου γίνονταν συμβόλαια χωρίς αυτό τον όρο και όταν διώχναμε ποδοσφαιριστές αναγκαζόμασταν να τους πληρώνουμε πολύμηνες αποζημιώσεις.
Άλλαξε κάτι;
