Για ακόμα μια φορά ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Το ποτήρι ξεχείλισε… Για ακόμα μια φορά δικαιώθηκαν όσοι υποστηρίζουν ότι με αυτό το σάπιο ποδοσφαιρικό κατεστημένο, η ΟΜΟΝΟΙΑ θα βρίσκει πολύ ψηλά εμπόδια, κάθε φορά που πάει να σηκώσει κεφάλι… Η πολιτική του καλού παιδιού στις σχέσεις με την Ομοσπονδία δεν οδηγεί πουθενά. Γιατί κάθε φορά που πας να χτίσεις κάτι καλό θα βρεθεί ένας τρόπος να το γκρεμίσουν.
Μας θέλουν βωβούς, άβουλους και παθητικούς δέκτες καταστάσεων. Αυτό απαιτούν από την εκάστοτε Διοίκηση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ. Και έχουν και συμμάχους μέσα στο σωματείο, που υπερασπίζονται τόσο τον Κωστάκη Κουτσοκούμνη προσωπικά, όσο και την Κυπριακή Διαιτησία. Τέσσερις διαιτητές στο παιχνίδι με τον Ερμή, είδαν μια οφθαλμοφανέστατη παράβαση. Όλοι σιώπησαν σε ένα πεντακάθαρο φάουλ, που θα “σφύριζαν” ακόμα και οι μικροί που παίζουν μπάλα στην αλάνα! Την ίδια στιγμή, ένας άλλο βοηθός, ο Δημητριάδης, δεν δίστασε να αλλάξει μια διαιτητική απόφαση, με 10 χιλιάδες ΟΜΟΝΟΙΑΤΕΣ στο γήπεδο, με το σκορ στο 0-3 και την ομάδα μας με 10 παίκτες.
Τι είναι λοιπόν αυτό που πραγματικά εμποδίζει τους διαιτητές να “μην βλέπουν” τα αυτονόητα και να δημιουργούν φανταστικές εικόνες στο μυαλό τους; Τίποτε άλλο από τις απόψεις των αφεντικών τους… Οι οποίοι τους αμείβουν πλουσιοπάροχα για τις υπηρεσίες που προσφέρουν. Σε καιρούς οικονομικής κρίσης, ένα δεύτερο εισόδημα, για τον κάθε εργαζόμενο, αποτελεί μια τεράστια ανάσα.
Αυτό κάνει η ΚΟΠ. Από την στιγμή που η ίδια ορίζει, η ίδια αξιολογεί και η ίδια πληρώνει τους διαιτητές μπορεί να εκμεταλλεύεται την κάθε ανθρώπινη αδυναμία, για να παίρνει αυτά που ζητά…
Ο ορισμός από την ΚΟΠ του Νικ Νικολάου, ως υπεύθυνου για την Διαιτησία, ήταν η κίνηση ματ του κατεστημένου. Γιατί ενώ στον ουσία, ως βαθύ κράτος, ελέγχουν το κάθε τι στον συγκεκριμένο χώρο, έβαλαν τον εκπρόσωπο της ΟΜΟΝΟΙΑΣ ως επικεφαλής. Για να παριστάνουν τις “αθώες περιστέρες”…
Ως omonoia24, γράψαμε αμέτρητα άρθρα για το πόσο λανθασμένη είναι η πολιτική της συμπόρευσης με το ποδοσφαιρικό κατεστημένο. Το αναφέρουμε ξανά, όχι για να το “παίξουμε δικαιωμένοι”, αλλά για να υπογραμμίσουμε για ακόμα μια φόρα την ανάγκη για αλλαγή πλεύσης. Η πορεία αυτή ουσιαστικά συγκαλύπτει τα τεράστια προβλήματα που ταλανίζουν το Κυπριακό ποδόσφαιρο. Και αυτό αποτελεί το καλύτερο άλλοθι για τον Κωστάκη Κουτσοκούμνη και τον Γιώργο Κούμα.
Το κατεστημένο, έχει πολύ γερές ρίζες πλέον. Όμως όπως η ζωή προχωρά μπροστά, το ίδιο πράττει και το ποδόσφαιρο. Είδαμε πως αντέδρασε η UEFA, στις υποθέσεις με τους κόκκινους φακέλους. Έβαλε τα πόδια της ΚΟΠ, σε ένα παπούτσι. Δεν τους έδωσε καν χρονικό περιθώριο. Με συνοπτικές διαδικασίες, άλλαξαν τους κανονισμούς. Και αυτό, χωρίς ούτε και ένα κυπριακό ποδοσφαιρικό σωματείο, να κάνει την παραμικρή κίνηση. Η GUARDIAN, μας αφιέρωσε πρωτοσέλιδο. Και κάποιοι την χλεύασαν, λες και πρόκειται για μια φυλλάδα της σειράς. Δεν αντιλαμβάνονται κάποιοι, ότι για να ασχοληθούν τα διεθνή μέσα, με Κυπριακά ζητήματα, το πρόβλημα είναι τεράστιο… Να σας αναφέρουμε παραδείγματα; Η φούσκα του χρηματιστηρίου, όταν όλοι αγοράζαμε και πουλούσαμε μετοχές σαν πετσετάκια… Η φούσκα των ακινήτων… Τότε που αφήναμε τους ξένους αγοραστές χωρίς τίτλους ιδιοκτησίας… Το κούρεμα καταθέσεων… Ο ξένος τύπος το θεωρούσε δεδομένο και εμείς σφυρίζαμε αδιάφορα… Και σίγουρα κάποιες αναφορές για τις σημαντικές εξελίξεις στο Κυπριακό…
Όταν ο διεθνής τύπος λοιπόν γράφει ότι το ποδόσφαιρο στην Κύπρο νοσεί, αυτό αποτελεί μέγα ζήτημα. Και η απειλή της UEFA, ότι θα πετάξει τις ομάδας κλοτσηδόν, από τις διοργανώσεις της, μόνο τυχαία δεν ήταν.
Ως σωματείο λοιπόν, το πρώτο που θα πρέπει να αναδείξουμε είναι το ζήτημα αυτό. Της ποδοσφαιρικής σήψης και διαφθοράς δηλαδή στον τόπο μας. Με επιχειρήματα, με χρήση της τεχνολογίας, με απόψεις από αξιόλογους ανθρώπους, να διαμορφώσουμε μια ολοκληρωμένη πολιτική για την επόμενη ημέρα στο ποδόσφαιρο μας. Η ΟΜΟΝΟΙΑ πρέπει να καθορίσει μια ξεκάθαρη θέση, απέναντι στο πως βλέπει την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου στον τόπο μας. Μια ξεκάθαρη στρατηγική αρχών, την οποία θα τηρήσει με ευλάβεια. Αν σε αυτή την προσπάθεια βρούμε και εν δυνάμει συμμάχους, τόσο το καλύτερο! Τουλάχιστο όμως θα κρατήσουμε τον κόσμο μας ενωμένο, αλλά το πιο σημαντικό… ΠΕΡΗΦΑΝΟ.
Τα “ππατσιαρίσματα” και οι αντιδράσεις στιλ, “να πιούμε έναν καφέ με τον Κωστάκη να λυθεί η παρεξήγηση”, δεν οδηγούν πουθενά.
