Το κεφάλαιο “μεταγραφική περίοδος Ιανουαρίου” εξελίσσεται ανώμαλα για την ΟΜΟΝΟΙΑ. Οι αποφάσεις αλλά και η διαχείριση του Νταμπίζα προκαλούν εύλογες απορίες και ερωτηματικά.
Από την μια, είχαμε την επανεγγραφή του Κρέσιτς, την απόκτηση του Μπρέβελτ αλλά και του νεαρού Αζίζ. Από την άλλη είχαμε την απόφαση της περασμένης Δευτέρας, για απόκτηση κεντρικού αμυντικού. Σε τρίτο επίπεδο έχουμε τα ζητήματα με τους δύο επιθετικούς της ομάδας, τον Ρουσιά και τον Σιέριταν.
Η Γιαγκελόνια θέλει διακαώς τον Ιρλανδό επιθετικό. Σε βαθμό που έκανε τρεις διαδοχικές προσφορές στην ομάδα μας για να τον αποκτήσει από τώρα. Γιατί απ’ ότι φαίνεται από το καλοκαίρι θα ανηφορίσει για την Πολώνια. Από την άλλη ο Ρουσιάς φαίνεται να έχει κάνει τις επιλογές του. Και κανένας δεν τον αδικεί, από την στιγμή που τα αγωνιστικά λεπτά που έχει στα πόδια του είναι μετρημένα.
Άρα το πρώτο δίλημμα που μπαίνει, είναι τι κάνουμε με τον Σιέρι; Η Γιαγκελόνια δείχνει ότι θα κάνει το παν για να αποκτήσει τον Ιρλανδό. Η ΟΜΟΝΟΙΑ ρισκάρει πολλά αν τον κρατήσει, ξέροντας ότι θα τον χάσει το καλοκαίρι. Απλά θυμηθείτε την αγωνιστική παρουσία του Σκέμπρι πέρσι, στα τελικά στάδια του πρωταθλήματος. Τέλος είναι και το οικονομικό, που δεν αφήνει κανένα αδιάφορο. Αν η Γιαγκελόνια ικανοποιήσει οικονομικά την ομάδα μας, θα είναι πολύ δύσκολο να αρνηθούμε.
Σε μια τέτοια περίπτωση, η ομάδα θα μείνει με τον Χριστοφή, τον Ρουσιά και τον Σάκη Κύπρου ως επιθετικές λύσεις. Ο Δημήτρης δεν λειτουργεί αποτελεσματικά ως δεύτερος επιθετικός, την ίδια στιγμή που ως εξτρέμ αποτελεί μόνιμη απειλή για τις αντίπαλες εστίες. Την ίδια στιγμή ο Ρουσιάς, έχει δεσμευτεί για άλλες πολιτείες.
Η πιθανή αποχώρηση του Σιέρινταν πιθανότατα θα “ξηλώσει” την μοναδική γραμμή που λειτουργούσε σε αποτελεσματικό βαθμό στην ομάδα μας.
Θεωρούμε ότι η εγγραφή του Αζίζ ήταν μάλλον βεβιασμένη, από την στιγμή που υπήρχαν ανοικτά κεφάλαια με συμβόλαια που λήγουν το καλοκαίρι (όπως αυτά των δύο επιθετικών). Εκτός αν ο νεαρός Αφρικανός είναι τόσο καλός ποδοσφαιριστής που μπορεί να προσφέρει άμεσα στην ομάδα.. Φυσικά ο Νταμπίζας μπορεί να είχε στα υπ’ όψιν ότι δεν θα χρειαζόταν η απόκτηση αμυντικού. Έλα όμως που η πραγματικότητα άλλα μας δείχνει…
Η υπερβολική ανοχή που ο Νίκος Νταμπίζας έδειξε στις περιπτώσεις των Νασιμέντο και Παντελιάδη, που απ’ ότι φαίνεται δεν μπορούν να βοηθήσουν την ομάδα, μας “καταδίκασε” σε παζλ για πολύ δυνατούς λύτες.
Σε κάθε περίπτωση, το ζητούμενο για την ΟΜΟΝΟΙΑ είναι η έξοδος στην Ευρώπη. Αν ο στόχος αυτός δεν υλοποιηθεί, η δουλειά του Νίκου Νταμπίζα θα πάει στράφι. Και ο προγραμματισμός που έγινε τόσο το περασμένο καλοκαίρι, όσο και τον φετινό Ιανουάριο θα κριθούν ως αποτυχημένοι. Ένα γεγονός που δεν έχει να κάνει με τον θεσμό του Τεχνικού Διευθυντή καθ’ αυτόν, αλλά με τις αποφάσεις του Νίκου Νταμπίζα στις δύο μεταγραφικές περιόδους.
Σε κάθε περίπτωση, έχουν μείνει μερικές ακόμα ημέρες, για την ολοκλήρωση της “χειμερινής μεταγραφικής περιόδου”. Ευχόμαστε στο διάστημα αυτό να γίνει σωστή διάγνωση της κατάστασης και να ληφθούν οι πιο σωστές αποφάσεις (στις δεδομένες συνθήκες). Κανένας δεν βιάζεται να κρίνει κανένα. Θα μπορούσαμε όμως, κάτω από μια πιο ορθολογιστική ανάλυση της κατάστασης, μακριά από συναισθηματισμούς, να πάρουμε πιο σωστές αλλά και πιο έγκαιρες αποφάσεις.
