Χθες το απόγευμα είχαμε μια συζήτηση με τα υπόλοιπα παιδιά του ΟΜΟΝΟΙΑ24 αν αξίζει τον κόπο να καλύψουμε ζωντανά τον αγώνα της γυναικείας πετοσφαιρικής μας ομάδας. Ξέρετε όσο και να ακούγεται κάπως, και εμείς καμιά φορά παρασυρόμαστε για το πόσοι θα ενδιαφερθούν να δουν την εξέλιξη ενός αγώνα γυναικείας πετόσφαιρας. Τελικά δεν σας κρύβουμε ότι δεν μετανιώσαμε λεπτό. Κι ο λόγος δεν είναι ουτε τα κλικς, ούτε η αυτοπροβολή!
Νιώσαμε δέος όταν είδαμε Ομονοιατίσσες αθλήτριες να φωνάζουν και να βγαίνει μέσα από την ψυχή τους το ΟΜΟΝΟΙΑ, πριν την έναρξη του αγώνα. Νιώσαμε δέος όταν τις είδαμε να τα δίνουν όλα στο γήπεδο για το τριφύλλι, συγκινηθήκαμε όταν τις είδαμε με υψωμένη την γροθιά στο τέλος να πανηγυρίζουν την νίκη με τους λιγοστούς οπαδούς μας που ήταν στο γήπεδο.
Σκύβουμε ευλαβικά το κεφάλι στην φίλη Μαρία Καζέλη, που τρέχει μέρα και νύχτα για να λειτουργεί κανονικά το συγκεκριμένο τμήμα και οι ακαδημίες του, και τα υπόλοιπα παιδιά της εφορίας (συγχωρέστε μας δεν ξέρουμε τα ονόματα σας, όμως δέσμευση μας είναι πως θα τα μάθουμε και θα σας συστήσουμε και στον υπόλοιπο κόσμο) που τρέχουν για να μην λείψει τίποτα στις αθλήτριες μας.
Μια κλειστή αίθουσα αθλοπαιδιών γέματη ανιδιότελια, που μας φόρτωσε συναισθήματα. Πρώτα περηφάνειας, και μετά ντροπής … Περηφάνεια γι’ αυτούς τους ανθρωπους που στερούν χρόνο από τις οικογένειες τους για να κρατούν ζωντανή την ΟΜΟΝΟΙΑ στην γυναικεία πετόσφαιρα, αλλά και ντροπή γιατί είναι απελπιστικά μόνοι τους.
Τόσο το τμήμα της γυναικείας πετόσφαιρας, όσο και τα υπόλοιπα τμήματα του Σωματείου μας (φούτσαλ,πετόσφαιρα, ποδοηλασία, δρομείς γυναικείο ποδόσφαιρο, beach Handball) αξίζουν περισσότερο σεβασμό και στήριξη, τόσο από εμάς ως οπαδικό Site όσο και από τον υπόλοιπο κόσμο της ΟΜΟΝΟΙΑΣ. Εμείς απο πλεύρας μας ξεκινήσαμε μια προσπάθεια με τα υπόλοιπα τμήματα του Σωματείου μας και θα την συνεχίσουμε. Αυτή είναι η δέσμευση μας! Ελπίζουμε και ο υπόλοιπος κόσμος να ακολουθήσει!
