Φιλοξενούμενος ήταν το βράδυ της περασμένης Πέμπτης, ο προπονητής της πετοσφαιρικής μας ομάδας Σάββας Σάββα στην εκπομπή της Cablenet Block Out.
Δείτε τις κυριότερες του αναφορές:
Πως νιώθει για το πρόσφατο επίτευγμα της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, την κατάκτηση ακόμα ενός πρωταθλήματος: Eίμαι ικανοποιημένος και περήφανος για ότι έχω πετύχει μέχρι τώρα. Προσπαθούμε για το καλύτερο. Χρόνο με τον χρόνο να γινόμαστε καλύτεροι σαν ομάδα. 25 τίτλοι που έχω κατακτήσει μέχρι στιγμής είναι πολλοί. Δεν έχει έρθει ο κορεσμός. Θέλω να κτακτήσω όσο περισσότερους τίτλους μπορώ. Σε μια χρονιά και να μην έρθει ο τίτλος θα προσπαθούμε για το καλύτερο. Οι τίτλοι και οι επιτυχίες φέρνουν ένα καλό κλίμα στην ομάδα, συνήθως.
Σίγουρα μεγαλώνοντας μαθαίνουμε πράγματα. Ξεκίνησα από μικρός την προπονητική μου καριέρα στα 32 μου χρόνια. Και κάθε χρόνος που περνάει μαθαίνω κι άλλα πράγματα. Το πως να χειρίζομαι τους αθλητές για παράδειγμα. Ο καθένας έχει τον δικό του χαρακτήρα και ιδιαιτερότητες.Μεγαλώνοντας αποκτάς και την ψυχολογία και τους τρόπους εκμάθησης των αθλητών.
Αν ήταν δύσκολα τα πρώτα χρόνια της προπονητικής του καριέρας: Όταν ξεκινήσαμε κανείς δεν πίστευε ότι η ΟΜΟΝΟΙΑ θα μπορούσε να διεκδικήσει τίτλο. Τα τελεύταια χρόνια πριν αναλάβω την ομάδα ήμαστα ν 6οι – 7οι. Όταν ανάλαβα οργανωθήκαμε ποιοι καλά διοικητικά, είχαμε φέρει τρεις Βραζιλιάνους πετοσφαιριστές, κάναμε το πλάνο μας, και χάσαμε το πρωτάθλημα για 1 πόντο από την Ανόρθωση, και χάσαμε και στον τελικό Κυπέλλου από την ίδια ομάδα. Ίσως εκεί έπαιξε ρόλο η απειρία μου. Μετά σιγά – σιγά χτίζαμε την ομάδα καλύτερα, καλύτερα, καλύτερα,καλύτερα χρόνο με τον χρόνο.
Το πιο μεγάλο στοίχημα για μένα όταν ανέλαβα, ήταν να φέρω τους παίκτες της ΟΜΟΝΟΙΑ πίσω στην ομάδα. Ο Αχιλλέας, ο Άγγελος…Αθλητές που έζησαν και ήξεραν την ομάδα. Eίναι πολύ σημαντικό να παίζεις για την ομάδα. Την πρώτη χρονιά το συμβούλιο υπέγραψε συμβόλαιο με τον Νίκο τον Κκολά. Για εμάς ο Νίκος εκείνη την εποχή ήταν πολυτέλεια.Ήταν αρχηγός της Εθνικής και παίκτης που ήξερε από πρωταθλητισμό. Την επόμενη χρονιά καταφέραμε να φέρουμε τα παιδιά τα δικά μας πίσω, τον Αχιλλέα βασικά και τον Άγγελο.
Ακόμα ένας τίτλος για την ΟΜΟΝΟΙΑ με αήττητο.Πως καταφέρνεις να δημιουργείς ένα κράμα νεαρών αθλητών και έμπειρών πετοσφαιριστών να παίζουν στο ίδιο επίπεδο: O Nικόλας Ελεύθερίου, ο Κανάρης Παπάς, ο Αντώνης Μαυρομμάτης είναι νεαροί αθλητές και μπορούν να προσφέρουν πολλά στο μέλλον.Έχω την τέχνη να βρίσκω και πείθω καλούς ξένους παίκτες στην Κύπρο. Έχω πολλά κολλήματα, κι όταν κολλήσω με ένα παίκτη προσπαθώ να τον πείσω να έρθει στην ομάδα. Για τους ξένους που είναι σήμερα στο ρόστερ είμαι πολύ χαρούμενος, και περήφανος. Ο Σεργκέι είναι ο καλύτερος πασαδόρος που έχει έρθει στην Κύπρο. Ο Μπομπ είναι ο αγαπημένος μου. Κάνει όλη την δουλειά στο γήπεδο για να φαίνονται οι υπόλοιπη. Ο Μπομπ είναι ηγετικής μορφή, πάντα συγκεντρωμένος, παράδεισμα προς μίμηση για την ηλικία του. Έχει παίξει σε πολύ ψηλό επίπεδο, Ιταλία, Πορτογαλία. Στην Κύπρο έχει έρθει επειδή είναι μεγάλος. Δεν μιλήσαμε ακόμη μαζί του για την νέα σεζόν. Σκέφτεται και ο ίδιος τι θα κάνει. Θα το δούμε.
Για το φετινό πρωταθλήμα και τις δυσκολίες: To φετινό πρωτάθλημα κρίθηκε στην ταύτοτητα της ΟΜΟΝΟΙΑΣ. Το καλοκαίρι ξεκίνησαν όλες οι ομάδες με στόχους. Εμείς από την στιγμή που ήμασταν οι πρωταθλητές, αυτονόητα θέσαμε τον στόχο του πρωταθλήματος. Φτιάξαμε μια ομάδα που πιστεύαμε ότι μπορούμε να στηρικτούμε να πάρουμε το πρωτάθλημα, και στο τέλος τα καταφέραμε. Το αήττητο δεν λέει για μένα κάτι. Το σημαντικό είναι ο τίτλος. Είτε τον πάρεις αήττητος, είτε τον πάρεις με κάποιες ήττες, η ιστορία λέει τίτλος. Υπάρχει αυτοπεποίθηση στην ομάδα. Όταν για δύο χρόνια δεν έχει χάσει παιχνίδι, αυτομάτως περνάει σε όλους ότι θα μπεις στο παιχνίδι και με το έτσι θα κερδίσω.
Για τον επόμενο στόχο: Στην αρχή της σεζόν θέσαμε τέσσερις στόχους. Τρείς τίτλους και μια καλή Ευρωπαϊκή πορεία.Σίγουρα δεν μπορεί να γίνει ξανά η περσινή Ευρωπαϊκή πορεία. Όμως στόχος μας κάθε χρόνο είναι τουλάχιστον να δίνουμε 1-2 αγώνες στην Ευρώπη. Το γεγονός ότι επιλέγουμε να παίζουμε τα Ευρωπαϊκά μας παιχνίδια εκτός έδρας είναι δική μου επιλογή. Θεωρώ ότι ανεβάζουμε επίπεδο με αυτό.Ειδικά την περσινή σεζόν που πήγαμε 4 φορές στο εξωτερικό, είδα απίστευτα αποτελέσματα. Πέραν αυτού δένεσαι ακόμη περισσότερο με την ομάδα, και οι παίκτες μεταξύ τους. Θυμάμαι πέρσι ήμασταν όλοι μαζί 5 ημέρες. Αντιλαμβάνεστε πόσο σημαντικό είναι αυτό.
Υπάρχουν παίκτες που μοιάζουν στην νοοτροπία του Σάββα Σάββα: Yπάρχουν ναι…Ο καθένας έχει τον διαφορετικό του χαρακτήρα, δυναμικοί που δεν θέλουν να χάνουν. Τρανό παράδειγμα ο Μπομπ. Έκανα κάποια λάθη με κάποιες αποδεσμεύσεις ξένων παικτών στο παρελθόν. Μαθαίνεις από τα λάθη σου. Μου αρέσουν οι παίκτες να παίζουν για την ομάδα, για τουν συμπαίκτες τους. Όχι για τον προπονητή τους. Το βόλεϊ είναι σύνολο, είναι ομαδικό άθλημα.
Για τον κόσμο κι αν τον έχουν ανάγκη: Ποιος δεν θέλει να παίζει μπροστά από τον κόσμο του. Με κάποιες ενέργειες προσπαθούμε να φέρουμε περισσότερο κόσμο στο γήπεδο. Τον χρειάζονται οι πετοσφαιριστές μας. Θέλουν ένα ευχαριστώ, ένα χειροκρότημα. Είναι πολύ σημαντικό.
Ένα καταλυτικό σχόλιο: θέλω να ευχαριστήσω τον πρόεδρο που είναι κοντά στην ομάδα και όπως ανάφερα και πριν, στο οικονομικό κομμάτι προσφέρει μια υγεία στην ομάδα και ευκολύνει και το δικό μας έργο…
την επιτροπή πετόσφαιρας του συνεργάτες μου που ο καθένας απο το δικό του κομμάτι προσπαθά καθημερινά για την ομάδα αλλά το ποιο μεγάλο ευχαριστώ είναι στους πετοσφαιριστές μας που ανταποκρίνοντε στα θέλω της ομάδας.
