Γράφουμε αυτό το άρθρο επ’ ευκαιρίας του φιλικού που έδωσε η ΟΜΟΝΟΙΑ με την Μακάμπι Νετάνια την περασμένη Τρίτη στην Πολωνία, και τις δηλώσεις του Ανδρόνικου Κακουλλή ότι δεν πρόκειται να αγωνιστεί ποτέ σε ομάδα της Τουρκίας, με ευκαιρία το ενδιαφέρον Τουρκικού Συλλόγου για το πρόσωπο του.
Ο Ανδρόνικος πολύ καλά έκανε κι είπε ότι είπε. Εφόσον η Τουρκία κατέχει την μισή Κύπρο, είναι αδιανόητο οποιαδήποτε Κύπριος ποδοσφαιριστής να βιοποριστεί σε μια χώρα που είναι κατοχική δύναμη στην πατρίδα μας.
Επίσης δίκαιο έχουν και όσοι απαιτούν από την ΟΜΟΝΟΙΑ να μην ξανά αγωνιστεί φιλικά με ομάδα από το Ισραήλ όσο συνεχίζει την γενοκτονία στην Παλαιστίνη. Ζούμε και μεγαλώνουμε σε μια πατρίδα που θρηνεί νεκρούς και αγνοούμενους από επεκτατικές πολιτικές και δεν μπορούμε ως Ομονοιάτες να δίνουμε συγχορωχάρτι σε εγκλήματα πολέμου, από όπου κι αν προέρχονται.
Γιατί τα γράφουμε αυτά; Γιατί την περασμένη εβδομάδα διαβάσαμε διαφορά “Άστε την πολιτική έξω από το ποδόσφαιρο”. Το ποδόσφαιρο είναι κομμάτι της κοινωνίας μας, και των συνθηκών που ζούμε και βιώνουμε καθημερινά.
Γι’ αυτό καλούμε όσους ζουν σε ένα δικό τους κόσμο, να μην μας κουνούν το δάκτυλο, να ξυπνήσουν και να δουν την αλήθεια κατάμματα.
Λευτεριά στην Κύπρο – Λευτεριά στην Παλαιστίνη – Λευτεριά σε όλους τους αγωνιζόμενους λαούς!
