Στην εκπομπή Focus On Sports ήταν φιλοξενούμενος ο Αντιπρόεδρος του Σωματείου μας Αντώνης Ζυμαράς.
Δείτε τις κύριες από τις αναφορές του:
Για τους στόχους των τμημάτων μας.
Θέλουμε να πρωταγωνιστούμε και να εντάξουμε στις ομάδες μας νεαρούς Κύπριους και Κύπριες, προσθέτοντας τρεις βασικές αξίες, που όμως δεν θα μας εμποδίζουν να παραμείνουμε ανταγωνιστικοί. Όσο για το που μπορούμε να φτάσουμε, εγώ θεωρητικά είμαι αισιόδοξος. Πιστεύω ότι μέσα από τη δουλειά μας σε όλες τις βαθμίδες θα καταφέρουμε να κερδίσουμε κάτι – σε όλα τα τμήματα.
Υπάρχουν τμήματα όπως για παράδειγμα στο Βόλει ανδρών που ακόμα έρχονται παίκτες. Θα χρειαστεί λίγος χρόνος. Είναι φυσιολογικό να χρειάζεται χρόνος για να προσαρμοστούν, να αποκτήσουν ομοιογένεια και να μπορέσουν να βγάλουν την καλύτερη απόδοση.
Πιστεύω ότι αν δουλέψουμε σωστά, θα φανεί η ποιότητα των παικτών σε όλα τα τμήματα.
Βασικός μας στόχος είναι να ανανεώσουμε τις ομάδες, δίνοντας ευκαιρίες σε νεαρούς παίκτες, χωρίς όμως να χάσουμε σημαντικά την ανταγωνιστικότητά μας. Σε κρίσιμα ή πιο περίπλοκα παιχνίδια, κάποιοι νεαροί, άπειροι παίκτες μπορεί να αντιδράσουν διαφορετικά – να δείξουν νευρικότητα ή αβεβαιότητα. Αυτό όμως είναι φυσιολογικό και μαθαίνεται μέσα από τα παιχνίδια.
Πιστεύω ότι με παιχνίδι σε παιχνίδι, με σοβαρή δουλειά σε κάθε αγώνα, μπορούμε να κυνηγήσουμε τους στόχους μας και να εξελίξουμε τους παίκτες μας.
Για την νέα προσπάθεια στο φούτσαλ που είναι γνώστης λόγω της εμπλοκής του στο παρελθόν.
Υπάρχουν πάντα θετικά και αρνητικά. Το θετικό είναι ότι υπάρχει μια προσπάθεια για μια ουσιαστική πανεκκίνηση, και όταν υπάρχει αυτή η διάθεση, πιστεύω ότι πολλά πράγματα μπορούν να δουλευτούν σωστά.
Αν κάποιες ομάδες δήλωσαν συμμετοχή, ειδικά τα πρώτα δύο χρόνια, μόνο για να λάβουν την σημαντική επιδότηση από την ΚΟΠ, κοντά στις 30 χιλιάδες ευρώ, τότε τι να πω.
Το σημαντικό όμως είναι η όλη διαδικασία και η οργάνωση να συνοδευτούν από μια προγραμματισμένη και ουσιαστική προσπάθεια για δουλειά. Μόνο έτσι οι ομάδες θα μπορέσουν να πετύχουν ουσιαστικά αποτελέσματα και να αναπτύξουν τους παίκτες τους σωστά.
Η άποψή μου, βασισμένη και στην εμπειρία που είχαμε τότε, είναι ότι είναι σχετικά εύκολο να προσελκύσεις παιδιά στο futsal. Συνήθως προέρχονται από τα ανοιχτά γήπεδα. Αν δούμε τις στατιστικές, το 95% των παιδιών που παίζουν ποδόσφαιρο ασχολούνται αποκλειστικά με το ποδόσφαιρο στο χορτάρι – και είναι φυσιολογικό, δεν θα γίνουν όλοι ποδοσφαιριστές. Κάποιοι έχουν το ταλέντο, κάποιοι τις ευκαιρίες, άλλοι έχουν τα σωματικά προσόντα ή το χαρακτήρα που ταιριάζει περισσότερο στο futsal.
Είναι εύκολο να τα παρακινήσεις, να τους βάλεις στόχους, όνειρα, προοπτική. Εγώ, για παράδειγμα, τους έλεγα ξεκάθαρα: «Ξέρετε παιδιά, στο futsal δεν έχεις τα Σαββατοκύριακά σου. Δεν είσαι στο έλεος του καιρού – δεν σε σταματά η βροχή, το κρύο ή η ζέστη. Είναι ένα άθλημα απαιτητικό, αλλά σταθερό».
Η προοπτική του αθλητή είναι διαφορετική. Στο ποδόσφαιρο είναι πιο δύσκολο να φτάσεις στην Α’ κατηγορία, αλλά στο futsal αυτή η προοπτική ανοίγεται πιο εύκολα. Μπορείς να παίξεις στην πρώτη ομάδα, να πάρεις εμπειρίες και να σταθείς στο υψηλότερο επίπεδο πιο γρήγορα, να πας στην Εθνική.
Και, βέβαια, το να παίξεις στην ΟΜΟΝΟΙΑ Futsal είναι τεράστια τιμή. Για οποιονδήποτε ασχολείται με το άθλημα — είτε είναι ΟΜΟΝΟΙΑτης είτε όχι. Yπάρχουν και αρνητικά δεν λέμε. Όπως το επίπεδο, οι αμοιβές παρόλα αυτά τα θετικά είναι περισσότερα.
Για το γυναικείο ποδόσφαιρο.
Δεν υπάρχουν κίνητρα και φιλοδοξίες. Κι αυτό δεν εξαρτάται από εμας, αλλά από την ίδια την Ομόσπονδια.
Για να προχωρήσεις ένα άθλημα ή έναν οργανισμό, χρειάζεσαι ανθρώπους με φιλοδοξία, αλλά κυρίως με όραμα. Αν δεν υπάρχει όραμα, δεν μπορείς να σχεδιάσεις ούτε για το αύριο ούτε για το μέλλον. Χρειάζεται μακροπρόθεσμος σχεδιασμός και σταθερό πλάνο.
Θυμάμαι ότι πριν από περισσότερα από δέκα χρόνια είχα ετοιμάσει χειρόγραφες εισηγήσεις για το futsal. Αν τότε υπήρχε το σωστό όραμα, θα μπορούσαμε να είχαμε προχωρήσει πολύ πιο μπροστά. Ευτυχώς, κάποια πράγματα γίνονται τώρα – έστω και καθυστερημένα.
Τα ίδια ισχύουν και για το γυναικείο ποδόσφαιρο. Δεν είναι της ώρας να μπούμε σε λεπτομέρειες ή να αναφέρουμε συγκεκριμένες εισηγήσεις, όμως υπάρχουν πολλά που μπορούν να γίνουν.
Για παράδειγμα, σήμερα στο futsal αρκετά παιχνίδια μεταδίδονται τηλεοπτικά. Παλιότερα, έπρεπε να τρέχουμε μόνοι μας για να στήσουμε παραγωγές και να προβάλουμε το άθλημα. Θυμάμαι τότε, τα γήπεδα γέμιζαν με δύο, τρεις, ακόμη και τέσσερις χιλιάδες κόσμο. Τώρα, δυστυχώς, βλέπεις 100-150 άτομα στις εξέδρες.
Αυτή τη στιγμή υπάρχουν δύο επίλεκτης ομάδες κοριτσιών στην ΟΜΟΝΟΙΑ, και πάμε για τρίτη, και αυτό δείχνει κάτι. Τι θέλω να πω με αυτό; Ότι πλέον υπάρχουν πολλά κορίτσια που ασχολούνται ενεργά με το ποδόσφαιρο. Δεν είναι όπως παλιά, που ήταν μετρημένες, όπως για παράδειγμα η Σάρα. Σήμερα, όπως αναπτύσσονται τα αγόρια, έτσι αναπτύσσονται και τα κορίτσια.
Είναι λοιπόν στο χέρι της Ομοσπονδίας να βρει τρόπους να αναπτύξει το άθλημα, έτσι ώστε αυτά τα κορίτσια – ανεξαρτήτως επιπέδου – να βρίσκουν ποδοσφαιρική στέγη και να αγωνίζονται. Πρέπει να υπάρξει υποχρέωση για τις ομάδες να δημιουργήσουν, πέραν από ακαδημίες, και ομάδες γυναικών στην πρώτη κατηγορία. Μόνο έτσι θα μπορέσει να υπάρξει ουσιαστική ανάπτυξη του γυναικείου ποδοσφαίρου.
Αν θα επαναδιεκδικήσει θέση στο ΔΣ του ΑΣΟΛ
Εγώ αγαπώ την ΟΜΟΝΟΙΑ. Βοηθώ τα τμήματα από το 2000 και έχω προσπαθήσει πολλές φορές να προσφέρω και θεσμικά, αφού έβαλα υποψηφιότητα αρκετές φορές, χωρίς όμως να εκλεγώ. Δεν είναι ώρα να το συζητήσουμε αυτό.
Υπήρξα εξωδιοικητικός παράγοντας ως υπεύθυνος τμήματος και κατέκτησα πρωτάθλημα.
Το 2016 αποφάσισα να αποσυρθώ, καθώς προσωπικοί λόγοι και κάποιες δυσκολίες με οδήγησαν σε αυτή την απόφαση. Παρ’ όλα αυτά, δεν σταμάτησα να βοηθώ. Οι χορηγοί που είχαμε τότε στο τμήμα futsal εξακολουθούν μέχρι σήμερα να στηρίζουν, κάτι που με χαροποιεί ιδιαίτερα.
Το 2020, ο Μάριος Αργυρίδης μου ζήτησε να είμαι στο συνδυασμό του, και αποδέχτηκα. Το ίδιο ισχύει και τώρα. Αν ο Μάριος αποφασίσει να διεκδικήσει ξανά την προεδρία και θεωρεί ότι ο Αντώνης Ζημαράς μπορεί να βοηθήσει, θα έρθουμε σε επαφή, θα το συζητήσουμε, και αν υπάρχει πραγματική ανάγκη να είμαι εκεί, θα είμαι.
