Κάποιοι επιμένουν πως στο σύγχρονο ποδόσφαιρο ο κόσμος δεν παίζει μπάλα. Ότι μέσα στα επαγγελματικά πλαίσια που έχουν διαμορφωθεί, τα πάντα κρίνονται αποκλειστικά από την ποιότητα και τη διάθεση των ποδοσφαιριστών μέσα στις τέσσερις γραμμές. Μια άποψη που ακούγεται λογική, μέχρι τη στιγμή που η πραγματικότητα τη διαψεύδει.
Τις τελευταίες μέρες πριν το αιώνιοντέρμπι τουΣαββάτου, ο κόσμος της ΟΜΟΝΟΙΑΣ έδειξε για ακόμη μια φορά πόσο βαθιά μπορεί να επηρεάσει την ομάδα. Παρά τα δύο ανεπιτυχή αποτελέσματα στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος κόντρα στο Αποελ, συσπειρώθηκε.
Έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα: πίστη, στήριξη και απαίτηση για αντίδραση. Και αυτή η ενέργεια δεν έμεινε στις εξέδρες· πέρασε στα αποδυτήρια και βγήκε στο γήπεδο.
Όσοι παρακολούθησαν την ομάδα μας το περασμένο Σάββατο δεν χρειάζονται ανάλυση για να καταλάβουν τι συνέβη. Το «μάτι που γυάλιζε» στους ποδοσφαιριστές δεν ήταν τυχαίο. Ήταν αποτέλεσμα πίεσης, πάθους και συνείδησης του τι σημαίνει αυτό το παιχνίδι. Ήταν η αντανάκλαση μιας θέλησης που καλλιεργήθηκε από τον κόσμο και υιοθετήθηκε από την ομάδα. Σε τέτοιες αναμετρήσεις, απέναντι στον αιώνιο αντίπαλο, δεν αρκεί να έχεις ποιότητα. Χρειάζεται να μπεις μέσα με πείσμα, ένταση και αποφασιστικότητα να πάρεις το αποτέλεσμα.
Κι αν η ομάδα δεν έριχνε ρυθμό μετά το 2-0, κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα πού θα σταματούσε το σκορ.
Αυτό, όμως, που έχει μεγαλύτερη σημασία δεν είναι το υποθετικό αποτέλεσμα. Είναι η εικόνα. Είναι το γεγονός ότι είδαμε ποδοσφαιριστές να παίζουν με πάθος, να διψούν για την νίκη, να δείχνουν ότι θέλουν να αγωνίζονται για αυτή την ομάδα.
Αυτό είναι το κέρδος. Να βλέπουμε παίκτες που χαίρονται να φορούν το τριφύλλι στο στήθος. Να βλέπουμε μια ομάδα που αντιδρά, που δεν συμβιβάζεται, που αφουγκράζεται τον κόσμο της και απαντά μέσα στο γήπεδο.
