Ότι και να πούμε, ό,τι και να γράψουμε για τον Χένινγκ Μπέργκ είναι λίγο. Ο άνθρωπος που το 2019 πήρε την ομάδα μας από το χέρι και την οδήγησε ξανά στην κορυφή, κατακτώντας ένα πρωτάθλημα, μια πρώτη θέση και βάζοντάς μας στον ευρωπαϊκό χάρτη, με δύο προκρίσεις σε ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης.
Το 2022 αποχώρησε σαν να ήταν ο μοναδικός υπεύθυνος για όσα πήγαν λάθος, πληρώνοντας ουσιαστικά τον κακό προγραμματισμό που έγινε μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Δεν του δόθηκε η πίστωση χρόνου που άξιζε, ούτε ακόμη μία ευκαιρία που δικαιούταν και με το παραπάνω.
Και ναι, την ευθύνη για την απομάκρυνσή του τότε δεν τη φέρει μόνο η διοίκηση. Την φέρει κυρίως ο κόσμος. Γιατί όσο και αν σήμερα κάποιοι προσπαθούν να το ξεχάσουν, τότε υπήρχαν πολλές φωνές που ζητούσαν την αποχώρησή του. Όποιος πει το αντίθετο, απλώς κοροϊδεύει τον εαυτό του.
Γιατί τα γράφουμε όλα αυτά; Γιατί σήμερα εύκολα αποθεώνουμε τον Νορβηγό. Μιλάμε για στρατηγική, για νοοτροπία, για “Μπεργκισμό”. Όμως το ποδόσφαιρο αλλάζει από τη μια στιγμή στην άλλη. Θα έρθουν και τα δύσκολα, αυτό είναι βέβαιο. Και τότε θα φανεί πραγματικά ποιοι είμαστε ως οπαδοί.
Τότε θα φανεί αν θα σταθούμε δίπλα σε αυτόν τον άνθρωπο που και στην δεύτερή του θητεία μάς έβγαλε ξανά στους δρόμους, μας χάρισε χαρά, περηφάνια και πίστη στην ομάδα μας.
Τον Χένινγκ Μπέργκ πρέπει να τον διαφυλάξουμε σαν τα μάτια μας. Και αυτό είναι καθήκον όλων μας τα επόμενα χρόνια.
