Δεν έχουμε ενδοιασμό να δηλώσουμε την ικανοποίηση μας για τον τρόπο που κινείται ο νέος τεχνικός διευθυντής της ομάδας μας. Από ότι φαίνεται εργάζεται αθόρυβα, μεθοδικά και με πλάνο.
Στα χέρια του βρίσκεται η δύσκολη δουλειά της διαπραγμάτευσης με τους managers και τους ποδοσφαιριστές. Η ΟΜΟΝΟΙΑ πολλές φορές στο παρελθόν έχει πέσει θύμα τόσο των managers όσο και της μουρμούρας που βγαίνει προς τα έξω και στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Νταμπίζας άρχισε να εμπνέει εμπιστοσύνη.
Υπάρχουν ωστόσο λεπτές ισορροπίες. Και είναι γεγονός ότι ο Νταμπίζας καλείται σε κάποιες περιπτώσεις να βαδίσει σε τεντωμένο σχοινί. Χωρίς να θέλουμε να υποδείξουμε οτιδήποτε απλά επιθυμούμε να τονίσουμε μία παράμετρο σε αυτή τη διαδικασία.
Υπάρχουν ποδοσφαιριστές σημαίες για την ΟΜΟΝΟΙΑ. Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που έχουν καθιερωθεί στη συνείδηση του ΟΜΟΝΟΙΑΤΗ. Πιστεύουμε ότι αυτό το δεδομένο, μαζί με άλλα, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν υποβάλλεται μία πρόταση σε ένα τέτοιο ποδοσφαιριστή. Δηλαδή δεν πρέπει να καταθέτουμε προτάσεις που δυνατόν να εκληφθούν ως προσβλητικές ή υποτιμητικές.
Για παράδειγμα, εάν υποβάλουμε μία πρόταση σε ένα τέτοιο ποδοσφαιριστή, «μείνε με τόσα ευρώ και θα σου κάνουμε και τιμητική στο τέλος της χρονιάς αλλά τις εισπράξεις από την τιμητική θα τις πάρει το σωματείο», ίσως, χωρίς να είναι αυτή η πρόθεση μας, να τον προσβάλλουμε.
Τιμητική κάνεις σε ποδοσφαιριστές που πρόσφεραν και αγαπήθηκαν από τον κόσμο. Άρα είναι δεδομένο ότι τους θέλεις και επιθυμείς να ανταποδώσεις αυτή τη προσφορά. Υπάρχουν και άλλοι τρόπο να υποβληθεί μία πρόταση που οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα με διαφορετικό όμως τρόπο και χωρίς να δίδονται λανθασμένα μηνύματα.
Πάντα βέβαια με την προϋπόθεση ότι η όποια πρόταση είναι γνήσια και δεν γίνεται για το θεαθήναι.
