Θα έδινα τα πάντα να άκουγα τις απόψεις του Τζον Κάρβερ μετά το παιχνίδι. Όχι αυτές που είπε δημόσια, την ανάλυση του παιχνιδιού που έκανε στον στενό “προνομιούχο” κύκλο…
Πέρα δηλαδή τις πίστωσης χρόνου που ζήτησε, της πίστης του στο “πρότζεκτ” που βρίσκεται σε εξέλιξη, της ανάγκης για ενίσχυση της ομάδας.. Μπορεί να φτιάξει μια ομάδα ανταγωνιστική και ποιοτική;
Προς το παρόν, οι κινήσεις του, μοιάζουν περισσότερο ακαδημαϊκές παρά ουσιαστικές… Ο ρόμβος που επιστράτευσε στον άξονα για παράδειγμα, μετά το 60ο λεπτό, για να γυρίσει το παιχνίδι, την στιγμή που οι πλάγιοι μπακ του ήταν ο μεν Καρλίτος ταλαιπωρημένος, ο δε Σοϊλέδης παντελώς ανέτοιμος, προκάλεσε απορίες…
Στο δε τέλος-τέλος, μετά το 3-2, αντί να ηρεμήσει την ομάδα, έδινε εντολές για συνεχόμενες γιόμες… Στέλλοντας τον Όρσουλιτς “παλούκι” στην περιοχή της Μπεϊτάρ.
Η ομάδα πάντως ήταν αρκετά κατώτερη των περιστάσεων. Με άμυνα που έμπαζε από παντού και άξονα ανύπαρκτο. Φυλακτού και Φλορέσκου έκαναν ένα πολύ άσχημο παιχνίδι.
Τον Κάρβερ περιμένει ένας βασανιστικός μήνας μέχρι την έναρξη του πρωταθλήματος. Ένας μήνας σκληρής δουλειάς για να φτιάξει την ομάδα που θέλει. Έχει αυτή την πολυτέλεια, παρά το γεγονός ότι συνοδεύεται με ένα τεράστιο οικονομικό κόστος για το σωματείο. Ευχόμαστε ότι στο διάστημα αυτό θα φανούν τα πρώτα σημάδια ουσιαστικής βελτίωσης της ομάδας. Γιατί ο δρόμος μέχρι το χτίσιμο της νέας ΟΜΟΝΟΙΑΣ, προς το παρόν, φαντάζει μακρινός…
