Αυτό που πληρώνει η Ομόνοια, όχι μόνο φέτος αλλά και τα προηγούμενα χρόνια, είναι τα αρνητικά αποτελέσματα με τους «μικρούς». Χάνει πολλούς βαθμούς με αντιπάλους που θα έπρεπε να τους «καθαρίζει» στο πι και φι. Να επιβάλλεται, να σκοράρει και να φεύγει με τους βαθμούς της νίκης.
Δυστυχώς, άλλο ένα κακό ξεκίνημα οφείλεται στην απώλεια βαθμών σε τέτοια ματς και μετά τρέχε να διακριθείς. Φέτος, άφησε δυο βαθμούς στο Παραλίμνι (2-2 με την Αναγέννηση), δυο βαθμούς με τη Δόξα (1-1 στο ΓΣΠ) και άλλους δυο στο πρόσφατο ματς με τη Νέα Σαλαμίνα (1-1).
Το σημαίνει αυτό; Πρωτίστως ότι δεν δείχνει την απαιτούμενη σοβαρότητα. Η χαλαρότητα, επίσης, είναι ένα στοιχείο που επηρεάζει. Ακόμη, δεν εκμεταλλεύεται το καλό διάστημά της και σε μια φάση ο αντίπαλος την. πληγώνει. Αυτό έγινε στο «Αμμόχωστος».
Απ’ εδώ και στο εξής, αφού η Ομόνοια έπαθε θα πρέπει να είναι διπλά προσεκτική. Σ’ αυτό θα πρέπει να βοηθήσει και το γεγονός ότι άρχισε να ανεβάζει την απόδοσή της και καλείται παιχνίδια σαν κι αυτά που ακολουθούν με Άρη και ΑΕΖ, να τα κάνει δικά της από το ξεκίνημα. Με αποφασιστικότητα μπορεί να τα «καθαρίσει», γιατί έχει την ποιότητα. Δεν θα πρέπει να δίνει το δικαίωμα στον αντίπαλό της να πιστέψει σε κάτι καλό. Είναι στα πόδια των ποδοσφαιριστών της ομάδας του Κάρβερ να γίνουν αφεντικό στο παιχνίδι και να επιβεβαιώσουν τον τίτλο του φαβορί. Ας μην δίνουν δικαιώματα.
