Πραγματικά, το ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα της Κύπρου, με τον τρόπο που διεξάγεται, προκαλεί τον γέλωτα (πλέον) του κάθε υγιώς σκεπτόμενου φιλάθλου στην Κύπρο. Γιατί την οργή του, την έχει προκαλέσει εδώ και χρόνια.
Το είχαμε γράψει και σε προηγούμενα άρθρα. Ευτυχώς που μας “έβαλε χέρι” η UEFA, περιορίζοντας την έκταση του προβλήματος όσο περισσότερο μπορούσε.
Δυστυχώς κανένας δεν μπορεί να προστατέψει το άθλημα στην Κύπρο. Η πολιτεία κοιμάται. Ο λαλίστατος κατά τα άλλα, Υπουργός Δημόσιας Τάξης, μας έχει “φλομώσει” στις βαρύγδουπες ανακοινώσεις… Ο εκπρόσωπος τύπου της Αστυνομίας, κάθε φορά που μιλά, περισσότερο ενθαρρύνει τους παρανομούντες, παρά τους εκφοβίζει… Αυτή η απουσία του κατάλληλου νομοθετικού πλαισίου, μας έχει “τρελάνει”. Τα πολιτικά κόμματα, τηρούν σιγή ιχθύος. Απίστευτη παθητικότητα και έλλειψη βούλησης για ανάληψη πρωτοβουλιών!
Με τους αξιωματούχους της ΚΟΠ, δεν υπάρχει λόγος να ασχοληθούμε. Ήξεραν πολύ καλά τι θα γινόταν, με την αύξηση των ομάδων σε 14. Ακόμα και ο κ. Κουτσοκούμνης, το είχε ρίξει στο “σιορολόπ” με τους φακέλους, πριν τον κάτσει στο σκαμνί η UEFA. Φυσικά τώρα που έχει διεθνή καριέρα μπροστά του, σιγά να μην ασχοληθεί με το ζήτημα.
Οι παράγοντες των ομάδων, μας δουλεύουν μέρα μεσημέρι. Δεν ξέρουν, δεν μπορούν, δεν είναι στο χέρι τους…
Και όμως, η λύση του προβλήματος είναι πολύ απλή. Μείωση των ομάδων χτες. Να αποκτήσουν αξία και τα παιχνίδια του β’ γκρουπ και να περιοριστούν οι “αδιάφορες” ομάδες, τα “αδιάφορα” παιχνίδια. Το είδαμε, το ζήσαμε, το αλλάξαμε!
Όσο για την Κυπριακή πολιτεία, τι να πούμε… Έχουμε πιάσει πάτο και δεν λέμε να ξεκολλήσουμε με τίποτε.
Στο τέλος της ημέρας, μόνο η UEFA μπορεί να βάλει τάξη. Και ευτυχώς, στους αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, δεν μπορεί ο Κύπριος παράγοντας να πουλήσει φούμαρα. Ξέρουν τις πληγές του αθλήματος, ξέρουν ότι απειλούν την ύπαρξη του και από την στιγμή που το ποδόσφαιρο αποτελεί μια τόσο κολοσσιαία (και κερδοφόρα) επιχείρηση, δεν θα μας αφήσουν ακόμα για πολύ, να ασελγούμε εις βάρος του αθλήματος.
