Φωνάζει (από πέρσι) η ανάγκη για ενίσχυση σε άμυνα και επίθεση!

Τα όσα γράφουμε αυτές τις μέρες δεν έχουν να κάνουν με την προετοιμασία και τα φιλικά στην Πολωνία. Άλλωστε, κανείς δεν περίμενε να εξαχθούν συμπεράσματα μέσα από 12 ημέρες δουλειάς στο εξωτερικό. Το είχαμε επισημάνει ξεκάθαρα από τη λήξη του περσινού πρωταθλήματος: Η ΟΜΟΝΟΙΑ πέρσι κινήθηκε στη μετριότητα. Η ομάδα μας έμεινε χωρίς τίτλο, τερματίζοντας στην 3η θέση, αρκετούς βαθμούς πίσω από την πρωτοπόρο Πάφο. Αυτή η πορεία, δυστυχώς, επιβεβαίωσε πως η ανάγκη για ποιοτική ενίσχυση ήταν υπαρκτή και επιτακτική. Ωστόσο, ενόψει των πρώτων Ευρωπαϊκών αγώνων, η ΟΜΟΝΟΙΑ επέλεξε να προχωρήσει με μόλις μία μεταγραφή, αυτή του Τάσου Χατζηγιοβάνη. Με δεδομένο ότι οι πιθανοί μας αντίπαλοι είναι η Τορπέντο Κουταΐσι ή η Ορνταμπάσι, αυτή η απόφαση ίσως να μην αποδειχτεί καθοριστική για την πρόκριση στον επόμενο γύρο. Όμως, ο χρόνος πλέον δεν είναι με το μέρος μας. Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί το επίπεδο του αντιπάλου που θα συναντήσουμε στη συνέχεια στην Ευρώπη (σε περίπτωση πρόκρισης), ενώ σε 40 ημέρες ξεκινάει και το νέο πρωτάθλημα. Οι παίκτες που θα αποκτηθούν από εδώ και πέρα, έχουν ήδη χάσει το βασικό στάδιο προετοιμασίας και θα χρειαστούν έξτρα ατομική δουλειά για να φτάσουν στα επιθυμητά επίπεδα φυσικής και τακτικής κατάστασης. Η ανάγκη για ενίσχυση στην άμυνα και στην επίθεση φωνάζει. Η ομάδα προγραμματισμού οφείλει να κινηθεί άμεσα και αποφασιστικά. Δεν υπάρχει περιθώριο για άλλη καθυστέρηση, γιατί αυτός ο χρόνος ίσως να αποδειχθεί κομβικός και να μας κοστίσει στην πορεία.