Τα φιλικά είναι πάντα… φιλικά. Οι πέντε ήττες και η μία ισοπαλία στα έξι φιλικά που έδωσε η ομάδα μας τις τελευταίες περίπου δύο εβδομάδες δεν περνούν απαρατήρητες.
Κάποιος θα πει «τα φιλικά είναι για τους προπονητές, χωρίς να παίζει ρόλο το αποτέλεσμα». Συμφωνούμε. Οι προπονητές δικαιούνται να δοκιμάζουν, να πειραματίζονται, ακόμα και να… χάνουν. Το ερώτημα όμως δεν είναι αν χάνεις στα φιλικά. Είναι πώς χάνεις. Και η ΟΜΟΝΟΙΑ στα 4 από τα 6 παιχνίδια που παρακολουθήσαμε έδειξε σημάδια στατικότητας, έλλειψης δημιουργίας και αμυντικής αστάθειας.
Και εδώ είναι το κρίσιμο σημείο:
Πέραν της εικόνας στα φιλικά, υπάρχει κάτι που φωνάζει ξεκάθαρα και δεν επιδέχεται καμιά υπερβολή:
Η ΟΜΟΝΟΙΑ χρειάζεται ενίσχυση. Εδώ και τώρα.
Το δείγμα δεν είναι μόνο τα καλοκαιρινά φιλικά. Είναι όλη η περσινή σεζόν, που κύρια χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου ρόστερ ήταν η έλλειψη σταθερότητας και εμφανή αδυναμία απέναντι σε ομάδες με βάθος και ένταση.
Η ανάγκη για μεταγραφές δεν είναι θέμα εντυπώσεων. Είναι θέμα ουσίας. Η ΟΜΟΝΟΙΑ χρειάζεται λύσεις, ποιότητα, βάθος και ανταγωνισμό σε όλες τις γραμμές. Αυτό δεν το δείχνει μόνο το τι έγινε φέτος στην προετοιμασία αλλά και όλη η περσινή σεζόν.
Στα επίσμημα παιχνίδια της Ευρώπης δεν χωρούν πειράματα, δεν υπάρχει περιθώριο να “δικαιούσαι να χάσεις”. Εκεί μετρά μόνο το αποτέλεσμα και η πρόκριση. Και η ΟΜΟΝΟΙΑ πέραν από δουλειά, χρειάζεται και εμβολιασμό με νέους παίκτες που θα της δώσουν όλα τα πιο πάνω που γράψαμε.
