Δεν ξέρουμε αν οφελεί σε κάτι να επαναλαμβάνουμε τον εαυτό μας συνέχεια αλλά πραγματικά νιώθουμε κι εμείς οι ίδιοι απελπισμένοι.
Βρισκόμαστε τέσσερις ημέρες πριν την έναρξη της νέας αγωνιστικής περιόδου, προερχόμενη η ομάδα από μια απογοητευτική σεζόν και οι κινήσεις που κάνει η διοίκηση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ οδηγούν τον κόσμο στο επόμενο στάδιο.
Από την απογοήτευση στο πλήρες ξημέρωμα… Έφτασαν στο σημείο κόσμο της ΟΜΟΝΟΙΑΣ που πάντα ήταν εκεί, ακόμα και όταν δεν υπήρχε ελπίδα σωτηρίας, να αρνείται πεισματικά να σκεφτεί πως θα βγάλει εισιτήριο διαρκείας. Έφτασαν κόσμο αγνό να μην θέλει να μιλάει και να ακούει για την ΟΜΟΝΟΙΑ επειδή κλονίζεται η ψυχική του υγεία.
Σε αυτό το δρόμο που οδηγείται η ΟΜΟΝΟΙΑ οφείλει το Δ.Σ του Σωματείου να παρέμβει και να έχει άποψη. Να αφουγγραστεί τον κόσμο και να πιέσει.
Πραγματικά δεν ξέρουμε τι άλλο να πούμε και να γράψουμε….Δεν ξέρουμε αν υπάρχει ελπίδα για να αλλάξει η κατάσταση, αυτό που ξέρουμε είναι πως τα πράγματα οδηγούνται στα άκρα. Και γι’ αυτό ο τελευταίος που φταίει είναι ο κόσμος.
