«Αξίζει, φίλε μου, να υπάρχεις για ένα όνειρο, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει…»
Στις 8 προς 9 Οκτωβρίου 1967, ο ΕΡΝΕΣΤΟ ΤΣΕ ΓΚΕΒΑΡΑ πέρασε από τον κόσμο των θνητών στο πάνθεον των αθανάτων. Δολοφονημένος στη Βολιβία από τους υπηρέτες της CIA, ο κομαντάντε δεν λύγισε ούτε μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα — στάθηκε όρθιος, με το βλέμμα καρφωμένο στο μέλλον που ονειρεύτηκε.
Το σώμα του θάφτηκε τότε κρυφά, σε άγνωστο μέρος. Χρειάστηκαν τριάντα χρόνια για να αποκαλυφθεί η αλήθεια: στις 28 Ιουνίου 1997, κοντά στο αεροδρόμιο του Βαγιεγκράντε, Κουβανοί ιατροδικαστές εντόπισαν τα οστά του. Μεταφέρθηκαν στην Κούβα, όπου τάφηκαν στο Μαυσωλείο της Σάντα Κλάρα, μέσα σε συγκίνηση και περηφάνια. Παρών και ο Φιντέλ Κάστρο, μαζί με χιλιάδες Κουβανούς που φώναξαν πως ο Τσε δεν πέθανε ποτέ.
Το χέρι που τράβηξε τη σκανδάλη δεν κατάφερε να σβήσει το φως του. Αντίθετα, έκανε τη μορφή του σύμβολο. Ο ασθματικός γιατρός από την Αργεντινή έγινε πνοή ελευθερίας για τους λαούς που παλεύουν, φωνή για τους αδικημένους, ελπίδα για όσους δεν σκύβουν το κεφάλι.
«Δεν υπάρχει για μας κανείς άλλος ορισμός του σοσιαλισμού, παρά μόνο η κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο», έγραφε ο ίδιος.
Πενήντα οκτώ χρόνια μετά, ο ΤΣΕ ΓΚΕΒΑΡΑ συνεχίζει να ζει σε κάθε καρδιά που χτυπά για δικαιοσύνη, σε κάθε μάτι που δεν φοβάται να αντικρίσει το άδικο, σε κάθε άνθρωπο που πιστεύει πως ο κόσμος μπορεί να αλλάξει.
