Καλεσμένος στην εκπομπή Focus On Sports ήταν το μέλος του Δ.Σ της ΟΜΟΝΟΙΑΣ Νάσος Κούκος.
Διαβάστε τις κυρίες του αναφορές:
Για τα οικονομικά δεδομένα του Σωματείου μας:
«Αυτός ήταν ένας από τους βασικούς στόχους του διοικητικού συμβουλίου, και του προηγούμενου και του τωρινού. Κανένα διοικητικό συμβούλιο δεν θέλει να μην πηγαίνει καλά οικονομικά. Όμως, όπως αντιληφθήκαμε τα τελευταία χρόνια, οι αλλαγές που ήρθαν στο ποδόσφαιρο και γενικότερα στον αθλητισμό έφεραν δύσκολες περιόδους για το σωματείο.
Πλέον μπορούμε να πούμε ότι επιστρέφει η υγεία στο σωματείο — και όχι μόνο στο σωματείο, αλλά σε ολόκληρο το εύρος του οργανισμού.Αυτός είναι ο στόχος κάθε διοικητικού συμβουλίου κάθε οργανισμού. ΝΑ μπορείς να βλέπεις το μέλλον με βεβαιότητα, να έχεις τη δυνατότητα να οραματίζεσαι και να πεις ότι σε κάποια φάση το χρέος μας θα φτάσει στο μηδέν. Ένας οργανισμός που έχει χρέη αυτοεγκλώβιζεται. Μπορώ να πω ότι το Σωματείο έχει καταφέρει ένα άθλο τα τελευταία χρόνια. Μπορούμε να βλέπουμε το μέλλον με αισιοδοξία και προοπτική. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας που κάναμε και συνεχίζουμε να κάνουμε, δεν έχουμε αλλάξει τους στόχους μας ούτε στο αγωνιστικό κομμάτι, ούτε σε οποιοδήποτε άλλο πεδίο, γιατί η ΟΜΟΝΟΙΑ δεν είναι μόνο ένα αγωνιστικό σωματείο.
Έχουμε επιλύσει αρκετά ζητήματα του παρελθόντος, όμως δεν έχουμε λύσει εντελώς το πρόβλημα, και δεν πρέπει στο μέλλον να σκεφτόμαστε ότι μπορούμε να λειτουργούμε όπως τότε. Πρέπει να προχωρήσουμε σε πραγματική ανάπτυξη.Άρα χρειάζεται να γνωρίζουμε πού στεκόμαστε σε κάθε στιγμή, να ξέρουμε τα οικονομικά μας, μέχρι πού μπορούν να φτάσουν και πόσο μπορούμε να αντέξουμε. Και την ίδια ώρα θέλουμε να βλέπουμε την ΟΜΟΝΟΙΑ να μεμεγαλουργεί εντός κι εκτός γηπέδου όπως έχω αναφέρει».
Για το γεγονός ότι είμαστε το μόνο Σωματείο πού διατηρεί τόσα αθλήματα σε πρωταγωνιστική τροχιά:
«Είναι μια πραγματικότητα. Θεωρώ ότι η συμβολή των τελευταίων χρόνων ήταν καθοριστική για να παραμείνουμε σε αυτήν την τροχιά. Να μην κάνουμε καμία έκπτωση στους στόχους μας. Να παραμείνει η ΟΜΟΝΟΙΑ η βασίλισσα του κυπριακού αθλητισμού. Και πιστεύω πως μπορούμε να το πετύχουμε.
Πρέπει να αναφέρουμε ότι άλλες μεγάλες ομάδες στην Κύπρο —και το λέω χωρίς καμία ευχαρίστηση— αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα, κυρίως λόγω των αλλαγών που υπάρχουν στον αθλητισμό. Ο αθλητισμός πλέον είναι οικονομία σε όλα τα επίπεδα. Βλέπουμε πόσο αλλάζει το σκηνικό και πόσες προκλήσεις εμφανίζονται.
Παραδοσιακές ομάδες που κάποτε πρωταγωνιστούσαν, είτε δυσκολεύονται να σταθούν, είτε δημιουργούν σοβαρά αγωνιστικά προβλήματα εξαιτίας του οικονομικού. Γιατί ο κόσμος τους είναι εκεί, στηρίζει, παλεύει να αντέξει και να κρατήσει την ομάδα του όρθια, δίνει όσα μπορεί και ακόμη περισσότερα.
Όμως ναι, αυτή είναι η πραγματικότητα: το σκηνικό έχει αλλάξει. Και μέσα σε αυτή τη διαδικασία πρέπει να πούμε και ένα μπράβο που δεν κάναμε εκπτώσεις στους στόχους μας.
Ως κυπριακό σωματείο έχουμε ρόλο μέσα στην κυπριακή κοινωνία: να δώσουμε προοπτική και κίνητρα στους νέους να ασχοληθούν με τον αθλητισμό. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τους ξένους· ανεβάζουν το επίπεδο. Παρ’ όλα αυτά, τα νέα παιδιά και οι Κύπριοι πρέπει να πάρουν ευκαιρίες.
«Ήταν μια πάγια θέση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ για το τι έγινε στο φούτσαλ, την οποία παλέψαμε τα τελευταία χρόνο. Δεν αφορά μόνο το φούτσαλ όμως,· όλες οι ομοσπονδίες αντιμετωπίζουν αυτό το ζήτημα. Νομίζω ότι το θέμα έχει τεθεί και στην ομοσπονδία ποδοσφαίρου, ειδικά για το θέμα του γυναικείου ποδοσφαίρου, ώστε να μπορέσουν οι ομάδες να επιβιώσουν.
Ήταν μία από τις εισηγήσεις που κάναμε: να υπάρχει για δύο χρόνια περιορισμός στις ξένες παίκτριες ή να μειωθεί ο αριθμός τους, ώστε να ισορροπήσει η κατάσταση. Αυτή τη στιγμή έχουμε πέντε ομάδες· δεν γνωρίζω πού θα οδηγηθεί το γυναικείο ποδόσφαιρο, πόσες ομάδες θα αντέξουν μέχρι το τέλος και πόσες θα είναι σε θέση να ολοκληρώσουν τη σεζόν.
Όλα αυτά σχετίζονται και με τον αριθμό των νεαρών κοριτσιών που αγωνίζονται στις Ακαδημίες που είναι μεγάλπς. Υπάρχει διάθεση από τα παιδιά να συμμετέχουν, όμως είναι κρίμα να φτάνουν στα δεκαοκτώ και να μην συνεχίζουν ως ποδοσφαιρίστριες. Πρέπει να τους δώσουμε το επιπλέον κίνητρο, πέρα από τη δουλειά στις Ακαδημίες, για να πάρουν τον ρόλο που τους αξίζει. Οι θυσίες που έκαναν όλα αυτά τα χρόνια δεν πρέπει να πάνε χαμένες.
Αυτό είναι το πνεύμα του αθλητισμού και αυτό πρέπει να υπηρετεί κάθε ομοσπονδία».
