Του Ανδρέα Βαλανίδη
Την περασμένη Κυριακή είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω ποδόσφαιρο από τηλεοράσεως, με την ιδιότητα του τηλεθεατή και όχι του δημοσιογράφου. Τι μου έμεινε από το Αγία Νάπα – Ομόνοια (1-3); Ούτε τα τέσσερα τέρματα, ούτε κάποια ενέργεια, ούτε κάποια από τις διαιτητικές αποφάσεις. Μόνο το μάτι του Κώστα Καϊάφα που «γυάλιζε».
Κάποιες φορές οι φωνές του προπονητή των πρασίνων ακούγονταν μέσω των μικροφώνων. Επίσης, η κάμερα τον συνέλαβε να ωρύεται στον πάγκο πότε για κάποια σφυρίγματα του Κώστα Ψευδιώτη και πότε για λάθη των παικτών. Όσο για το στιγμιότυπο μετά το γκολ του Ροβέρτο Γκαρθία, καθ’ υπερβολήν θα έλεγα ότι δεν τον έχω δει να πανηγυρίζει έτσι ούτε κάποιο από τα πολλά τέρματα που σημείωσε στη σπουδαία ποδοσφαιρική του καριέρα. Σκέφτηκα τι θα έκανε αν η Ομόνοια έπαιζε σε τελικό κυπέλλου και όχι απέναντι στην ουραγό της βαθμολογίας. Σκέψη αφελέστατη, ασφαλώς. Άλλωστε, μπορείς να «κατηγορήσεις» τον Καϊάφα για τις προπονητικές επιλογές του. Δικαιούσαι να διαφωνήσεις με αντιδράσεις ή τοποθετήσεις του. Έχεις ακόμα το δημοκρατικό δικαίωμα να τον συμπαθήσεις ή να τον αντιπαθήσεις. Υπάρχει κάτι, όμως, που δεν επιδέχεται αμφισβήτησης: ξέρει απ’ έξω και ανακατωτά το κυπριακό ποδόσφαιρο και την «ψυχοσύνθεση» του σωματείου που υπηρετεί.
Άρα αντιλαμβάνεται πολύ καλά τη σημασία της συμπλήρωσης έξι αγωνιστικών δίχως ήττα, με απολογισμό πέντε νίκες και μία ισοπαλία. Διότι έχει ζήσει τη δυναμική που μπορεί να δώσει η λαοθάλασσα των ενθουσιασμένων Ομονοιατών στους ποδοσφαιριστές, οι οποίοι έτσι κι αλλιώς βρίσκονται στην καλύτερη ψυχολογική κατάσταση. Και έρχονται τρία ντέρμπι υψίστης σημασίας, με τον πρωτοπόρο Απόλλωνα, τη δυνατή ΑΕΛ και τον δεύτερο ΑΠΟΕΛ, με τα οποία θα ολοκληρωθεί η α’ φάση του πρωταθλήματος.
Συνεπώς, τα αποτελέσματά τους θα καθορίσουν τη διάθεση, με την οποίαν θα μπει το τριφύλλι στα πλέι οφ. Σκεφτείτε, λοιπόν, το ενδεχόμενο του σεναρίου των τριών νικών, που σημαίνει ότι ο πρώτος στόχος της Ομόνοιας πλέον, δεν θα είναι απαραίτητα μόνο η οικονομική επιβίωση… Και ναι, με την προοπτική που υπάρχει για τους πράσινους μετά και τη νίκη επί της Αγίας Νάπας, μπορώ να πω ότι αν ήμουν στη θέση του Καϊάφα, κάπως έτσι θα πανηγύριζα το γκολ του Ισπανού επιθετικού.
