Η πολιτική μηδενικών προβλημάτων με την ΚΟΠ και οι λόγοι της άτυπης συμπόρευσης.

Πολλές φορές στο παρελθόν οι διοικήσεις του σωματείου μας παλινδρομούσαν σε ότι αφορά τις σχέσεις τους ή τη συμπεριφορά τους έναντι της ΚΟΠ. Την μία γινόταν προσπάθεια να υπάρχουν καλές σχέσεις ευελπιστώνας σε ίση μεταχείριση από τη διαιτησία, ενώ την άλλη ακολουθούσαμε κριτική στάση ενόψει των αδικιών (κυρίως λόγω διαιτησίας)  που δεχόταν το σωματείο. Αυτό το δίλημα δεν υπάρχει στην νυν διοίκηση αφού από τη πρώτη κιόλας μέρα η κατεύθυνση ήταν σαφής. Μηδενικά προβλήματα και καμία σύγκρουση με την ΚΟΠ και το πρόεδρο της Κωστάκη Κουτσοκούμνη. Είναι σαφές, από ανάλυση των δεδομένων, ότι αυτή η απόφαση αποτελεί επιλογή του προέδρου και του Δ.Σ. του σωματείου το οποίο κρίνει ότι με αυτό το τρόπο εξυπηρετούνται καλύτερα τα συμφέροντα του σωματείου σε αυτό το στάδιο. Όπως είναι γνωστό το σωματείο έχει τεράστια οικονομικά προβλήματα και εκρεμμότητες. Είναι φανερό ότι ο πρόεδρος δεν θέλει σε καμία περίπτωση να προσθέσει σε αυτά ακόμα ένα πονοκέφαλο που ονομάζεται Κουτσοκούμνης ή “μηχανισμός ΚΟΠ” ασκώντας τους κριτική ή πολεμική. Ως γνωστό ο πρόεδρος της ΚΟΠ δεν πολυφημίζεται για την ανεκτικότητα του στην αντίθετη άποψη. Έτσι παρά το ότι δεν σημαίνει ότι το σωματείο συμφωνεί με όλες τις ενέργειες της ΚΟΠ, επιλέγει να κρατά αποστάσεις από κριτικές θέσεις ή απόψεις που θα δημιουργούσαν πρόβλημα. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα αυτής της κατεύθυνσης. Θα αναφέρουμε μόνο τρία. 1. Η ΟΜΟΝΟΙΑ ενώ είναι αποδεδειγμένα το πιο αδικημένο σωματείο από πλευράς διαιτησίας, τήρησε ιδιαίτερα χαμηλούς τόνους στην περίπτωση των καταγγελιών Παναγή και δεν συμπαρατάχθηκε με σωματεία όπως την ΑΕΛ ή την ΑΝΟΡΘΩΣΗ που ζήτησαν επίσημα παραίτηση Κουτσοκούμνη. Οι δε αντιδράσεις της ήταν αόριστες και γενικόλογες. Για όσους μάλιστα λένε ότι η ΟΜΟΝΟΙΑ ταυτίζεται με το ΑΚΕΛ, οι καταγγελίες Παναγή είναι ένα παράδειγμα ότι αυτό δεν ισχύει. Θυμίζουμε τη σφροδρή αντίδραση του ΑΚΕΛ, ειδικά μέσω του Χρίστου Χριστοφίδη, που ζητούσε ανάληψη ευθυνών από την ΚΟΠ, παραίτηση της ηγεσίας της  και πλήρη διερεύνηση των καταγγελιών Παναγή, και την αντίδραση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ που ενώ άμεσα ενδιαφερόμενη και παθούσα, κράτησε χαμηλούς τόνους και δεν “σήκωσε το γάντι”. 2. Η κριτική κατά της διαιτησίας κινείται πάντα σε υποτονικά επίπεδα. Μετά την τελευταία καταγγελία και τιμωρία του υπεύθυνου επικοινωνίας της ΟΜΟΝΟΙΑΣ  , το σωματείο επιλέγει να μην ασχολείται με το θέμα διαιτησία. Η εικόνα που εμφανίζεται προς τα έξω είναι ότι δεν θέλουμε να ασχολούμαστε με την διαιτησία εκτός εάν αυτό είναι απολύτως απαραίτητο ειδικά για να εκτονωθούν οι πιέσεις του κόσμου. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι το σωματείο δεν κινείται πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας αλλά οι δημόσια κριτική είναι περιορισμένη. 3. Πρόσφατα στο θέμα με την αύξηση των ομάδων από 12 σε 14 και πάλι το σωματείο επέλεξε να λειτουργήσει σε “συναινετικό” πνεύμα αντί να επιμένει στη θέση αρχής για μη αύξηση των ομάδων την οποία υποστήριζε παραδοσιακά. Αντίθετα συγκατένευσε σε μία απόφαση η οποία προκαλεί βάναυσα τη κοινή λογική. Επίσης επέλεξε να μην ενημερώσει επίσημα το κόσμο για τη λογική πίσω από αυτή την απόφαση για ένα τόσο σοβαρό θέμα,  διαρρέοντας σε φιλικά προς τη διοίκηση, μέσα ενημέρωσης ότι αυτό έγινε για να βοηθηθούν τα μικρά σωματεία! Βεβαίως η πραγματικότητα είναι άλλη. Η πιο πάνω στάση έχει απόλυτη συνάρτηση με τον βραχνά των κριτηρίων ΟΥΕΦΑ. Όπως είναι γνωστό ο πρόεδρος της ΚΟΠ είναι ο απόλυτος άρχων στο θέμα των κριτηρίων. Εάν ο ίδιος θεωρήσει ότι το σωματείο διάκειται εχθρικά έναντι του, τότε κανένας δεν μπορεί να αποκλείσει τη πιθανότητα να θέλει να βάλει τρικλοποδιές ή να δυσκολέψει το σωματείο στον έλεγχο των κριτηρίων. Εξάλλου ο πρόεδρος της ΚΟΠ δεν είναι η πρώτη φορά που συμπεριφέρθηκε εκδικητικά κατά του σωματείου μας. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα στο παρελθόν που δημιούργησε προβλήματα από ανύπαρκτες καταστάσεις. Επομένως αυτός φαίνεται να είναι ο βασικός λόγος που το σωματείο μας επιλέγει συνειδητά την μη σύγκρουση με την ΚΟΠ. Επειδή δεν θέλει τώρα που πιέζεται οικονομικά να ρισκάρει να βάλει οποιοδήποτε επιπλέον μπελά στο κεφάλι του. Ένας άλλος λόγος (δευτερεύουσας σημασίας) είναι ότι ο Δώρος Σεραφείμ έχει παραδοσιακά καλές σχέσεις με το Κωστάκη Κουτσοκούμνη και πιστεύει ότι μπορεί να συνεννοηθεί μαζί του καλύτερα πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας και σίγουρα όχι με φρασεολογία τύπου Ανδρέα Σοφοκλέους. Εξάλλου ο Δώρος Σεραφείμ γνωρίζει τον Κουτσοκούμνη εδώ και δεκαετίες επομένως γνωρίζει πολύ καλά πως να τον “χειριστεί” για να μην ζημιωθεί η ΟΜΟΝΟΙΑ. Αν δει πάντως κάποιος το θέμα ιστορικά τα τελευταία 10 χρόνια, ουδέποτε η συμπόρευση με την ΚΟΠ βοήθησε μακροπρόθεσμα την ΟΜΟΝΟΙΑ ειδικά εκεί που το σωματείο είχε τα φόντα να πρωταγωνιστήσει ή να κάνει το βήμα παραπάνω. Ο λόγος είναι διότι το σύστημα ΚΟΠ θέλει την ΟΜΟΝΟΙΑ να κινείται ως δορυφόρος των πρωταγωνιστών. Άρα εκεί που το σωματείο έχει τα φόντα να κάνει πρωταθλητισμό, η προσπάθεια πάντα βραχυκυκλώνεται με τους γνωστούς μηχανισμούς. Η ουσία είναι ότι ενόσω παραμένει η υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων στη ΚΟΠ η ΟΜΟΝΟΙΑ απλά θα είναι στη περιφέρεια. Αν θέλουμε να έχουμε ίσες ευκαιρίες πρέπει πρώτα να καθαρίσουμε το στάβλο του Αυγεία για το καλό του ποδοσφαίρου και του σωματείου μας. Με λίγα λόγια εάν δεν σπάσεις αυγά δεν κάνεις ομελέτα. Βεβαίως ο κάθε ένας δικαιούται να έχει την άποψη του για το θέμα και να επιχειρηματολογεί είτε προς την μία είτε την άλλη κατεύθυνση. Όμως, τις τελικές αποφάσεις τις λαμβάνει το Δ.Σ. του σωματείου που έχει και την σχειτκή ευθύνη καθώς και την πλήρη εικόνα, ίσως (και ) ζητημάτων που δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Για την ώρα το Δ.Σ. κρίνει ότι δεν συμφέρει στο σωματείο η σύγκρουση ή η ρίξη. Είναι επίσης πρόδηλο ότι η εκτίμηση που επικρατεί είναι ότι ο Κουτσοκούμνης θα παραμείνει στη προεδρία για ακόμα 4 χρόνια , πιθανόν να τον ψηφίσουμε κιόλας. Άρα δεν είναι ώρα για πολέμους. Έτσι εκτός συγκλονιστικού απροόπτου , η πιο πάνω πολιτική αναμένεται να συνεχίσει και στο μέλλον.