Μια φορά κι έναν καιρό ….
Σ’ ένα νησί (άγνωστης ονομασίας) διεξήχθη το Σάββατο που πέρασε το “αιώνιο” ντέρμπι ανάμεσα στις δύο παραδοσιακά μεγάλες ομάδες, εν ονόματι Α και Β. Κατά την διάρκεια του παιχνιδιού και συγκεκριμένα στο Α’ ημίχρονο έγινε σφαγιασμός της Β ομάδας από τον διαιτητή Ψ, με αποτέλεσμα ο πιθανότητες για νίκη να γέρνουν προς την Α ομάδα. Η Β ομάδα το πάλεψε όσο γινόταν όμως έμεινε από δυνάμεις και στο τέλος ηττήθηκε. Σε συνδυασμό με το σφαγιασμό μιας Γ ομάδας σε άλλο αγώνα που διεξαγόταν την ίδια ώρα, η Α ομάδα έφτασε ένα βήμα πριν την κατάκτηση του τίτλου.
Στις μέρες που ακολούθησαν υπήρξε έντονη κατακραυγή από όλο το φίλαθλο κοινό (πλην τους φιλάθλους της Α ομάδας). Όλοι ζητούσαν την παραίτηση του Προέδρου της Ομοσπονδίας Χ, και μιλούσαν για ξεπουλημένα πρωταθλήματα και για συνεχή εύνοια της ομάδας Α.
Κι όμως ο Πρόεδρος της ομοσπονδίας Χ, αντί να σωπάσει και τουλάχιστον να μην προκαλεί, τρεις μόλις ημέρες μετά θεάθηκε σε δημόσιο χώρο με έντονα φορτισμένο ύφος να συζητά για τα τεκτενόμενα στο χώρο του ποδοσφαίρου και να χαρακτηρίζει μια μεγάλη μερίδα κόσμου της κοινωνίας του εν λόγω νησιού με επίθετα του τύπου «Οι κεντικελένιες οι αριστεροί»….
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική
