Σε άλλο ένα παιχνίδι η Ομόνοια συμπεριφέρθηκε σαν μικρή ομάδα και πλήρωσε τα ατομικά λάθη. Αν είναι δυνατό, ένα φαινόμενο να συνεχίζει να ταλαιπωρεί μια μεγάλη ομάδα, γιατί έτσι είναι, κι ας θέλουν κάποιοι εντός αγωνιστικού χώρου και όχι μόνο να την κάνουν να μοιάζει με μικρή.
Τα συνεχή ατομικά λάθη, τα οποία η Ομόνοια πληρώνει σχεδόν σε κάθε ματς, είναι προϊόν της απειθαρχίας που υπάρχει στην ομάδα. Δεν εξηγείται αλλιώς.
Στη φάση του γκολ της Δόξας έγιναν τραγικά ατομικά λάθη. Αρχικά ο Μπαντιμπάγκα κάνει ένα αχρείαστο φάουλ στην μεσαία γραμμή, αντί να μαρκάρει προσεχτικά, τη στιγμή που ο χρόνος των καθυστερήσεων πλησίαζε στο τέλος του.
Μπορούσε να περιορίσει τον αντίπαλο σ’ ένα ακίνδυνο σημείο, επιδιώκοντας εξάντληση του χρόνου και όχι να επιτρέψει στη Δόξα μ’ ένα στημένο να μεταφέρει την μπάλα στην περιοχή της Ομόνοιας.
Το φάουλ έγινε, ο Γιωργαλλίδης βγήκε χωρίς να πιάσει μπάλα αφού ο Μεντί έκανε κεφαλιά – πάσα στον αντίπαλο που ήταν χωρίς μαρκάρισμα και σκόραρε το ευκολότερο γκολ της ζωής του.
Προηγουμένως ο Ράμος υποχρέωσε με δυο απερίσκεπτες ενέργειές του, την ομάδα να παίζει με ποδοσφαιριστή λιγότερο. Ακόμη και η αλλαγή του Σέρινταν με τον Μεντί κρίνεται λανθασμένη, όπως και η συμπεριφορά της ομάδας στο δεύτερο ημίχρονο.
Καλό θα είναι να υπάρξει ανάληψη ευθυνών, όπως είπε και ο Σκέμπρι μετά το ματς. Επίσης, η διοίκηση ας λάβει μέτρα, γιατί όσο συνεχίζεται αυτή η κατάσταση τα «πυρά» στρέφονται (αδικαιολόγητα) σε βάρος της. Αν όμως δεν δράσει άμεσα, δικαιολογημένα η αντίδραση θα στραφεί προς το μέρος της.
