Για άλλη μια φορά ο Κώστας Καϊάφας έκανε λόγο για υπομονή. Πόση όμως υπομονή θα πρέπει να κάνει ο Ομονοιάτης που βλέπει την ομάδα του να μην πείθει; Να έπαιζε μπάλα και να μην κέρδιζε, όπως έγινε στο ματς με την Ανόρθωση, άντε να το ξεπεράσει και να αναμένει ως παρακάτω.
Αυτό όμως δεν συμβαίνει στη φετινή Ομόνοια και η υπομονή για πολλούς έχει ήδη εξαντληθεί, για άλλους πιο υπομονετικούς είναι στα όριά τους. Γι’ αυτό αν η ομάδα στις αμέσως επόμενες αγωνιστικές δεν μπορέσει να πείσει και να πάρει βαθμούς το ξέσπασμα του κόσμου δεν θα αργήσει.
Κι αν κάποιος είναι σε θέση να ακούσει τον προπονητή και να κάνει υπομονή, θα αλλάξει κάτι; Μπορεί να το διαβεβαιώσει κανείς αυτό στον κόσμο; Γιατί ήδη μέχρι σήμερα τι άκουσε πολλές φορές, αποτέλεσμα μηδέν.
Η εικόνα της ομάδας δεν σε κάνει να πιστεύεις ότι μπορούν να αλλάξουν πολλά, ακόμα και με τις επιστροφές που έπονται. Φαίνεται να μην είναι θέμα επιλογών, αλλά διαχείρισης, πλάνου και νοοτροπίας.
Δυστυχώς άλλη μια σεζόν κινδυνεύει να τελειώσει πριν καν να αρχίσει για την Ομόνοια. Γιατί ο διαχρονικός στόχος της Ομόνοιας είναι ο πρωταθλητισμός.
Με τέτοια νοοτροπία και κάκιστη εικόνα δεν είναι σε θέση να υλοποιήσει ένα τέτοιο στόχο, τη στιγμή που άλλες ομάδες δείχνουν σταθερότητα, παίζουν μπάλα και το κυριότερο ξέρουν να παίρνουν αποτελέσματα.
Αλλάξτε το όσο είναι νωρίς, αλλιώς. καληνύχτα.
Περί υπομονής
