Το πρέσινγκ και οι αργές επιστροφές
Ξεκάθαρος ο στόχος του Βλάνταν Μιλόγεβιτς στα δυο ματς που κάθισε στον πάγκο της Ομόνοιας: Θέλει την ομάδα του να τρέχει συνεχώς, να πιέζει ψηλά και να κερδίζει την μπάλα και αν εκδηλώνει γρήγορες επιθετικές προσπάθειες. Το είδαμε αρκετές φορές στο χθεσινό ματς, πότε λειτούργησε καλά και πότε όχι.
Ωστόσο, την ίδια ώρα επιβάλλεται όλοι οι ποδοσφαιριστές να καλύπτουν τους χώρους. Να μην επιτρέπουν στον αντίπαλο εφόσον καταφέρει να κυκλοφορήσει την μπάλα να βρει ελεύθερους διαδρόμους και να γίνει επικίνδυνος. Αυτό έκανε το Παραλίμνι στη φάση του δεύτερου γκολ αλλά και σε κάποιες άλλες περιπτώσεις έστω κι αν στο τέλος δεν έγινε ιδιαίτερα απειλητικό για την εστία του Παναγή.
Η ανασταλτική λειτουργία παρουσίασε σοβαρό πρόβλημα, αφού υπήρξαν αργές επιστροφές. Το γεγονός ότι οι μεσοεπιθετικοί ποδοσφαιριστές δίνουν πολλές δυνάμεις στο συνεχές πρέσινγκ φαίνεται να μην έχουν τις δυνάμεις να αμυνθούν σωστά. Η μεσαία γραμμή κυρίως, ήταν πιο αργή και από την ομίχλη! Έμεινε σε αρκετές περιπτώσεις εκτεθειμένη.
Είναι ένας τομέας τον οποίο θα πρέπει να δουλέψει η νέα τεχνική ηγεσία και να δει με ποιους ποδοσφαιριστές μπορεί να έχει αποτέλεσμα το σύστημα που θέλει να ακολουθεί η ομάδα. Πάντως, οι Γκουλόν (ιδιαίτερα) και Οικονομίδης δεν είναι και οι πιο γρήγοροι, όπως και το κεντρικό αμυντικό δίδυμο, γεγονός που θα πρέπει να προβληματίσει και να βρεθούν οι λύσεις.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα στο ματς με το Παραλίμνι διαπιστώθηκε στην αμυντική λειτουργία. Παράλληλα, η ομάδα υστέρησε οργανωτικά αφού δεν μπόρεσε να περάσει πολλές μπαλιές στην αντίπαλη περιοχή, ιδιαίτερα στο δεύτερο ημίχρονο που αναζητούσε το δεύτερο γκολ της ισοφάρισης.
Οι τομείς που «πονάει» η ομάδας μας είναι πολλοί και ο Μιλόγεβιτς και οι συνεργάτες του έχουν αρκετή δουλειά για να βελτιώσουν την εικόνα της ομάδας, για να είναι σε θέση να πάρει νίκες στη συνέχεια.
