* Στην φωτογραφία απεικονίζεται ο σχηματισμός με τον οποίο ξεκίνησε το χθεσινό φιλικό ο πρπονητής της ομάδας μας Τζον Κάρβερ
Όπως γράψαμε πριν από λίγο ο προπονητής της ομάδας μας Τζον Κάρβερ δείχνει να δουλεύει πολύ στο σύστημα 4-4-2. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα από τον τρόπο που προτίμησε να παρατάξει την ΟΜΟΝΟΙΑ στα δύο πρώτα φιλικά στην Αυστρία αλλά και από τα μηνύματα που έρχονται από διάφορους ότι φέτος θα δούμε κάτι διαφορετικό στην ΟΜΟΝΟΙΑ.
Το γεγονός αυτό ενισχύεται και στο ότι ο Κάρβερ είναι Άγγλος και εκ φύσεως το Αγγλικό ποδόσφαιρο είναι την τελευταία τουλάχιστον δεκαετία είναι κομμένο και ραμμένο στο σύστημα 4-4-2 με διάφορες παραλλαγές.Οι βρετανοί έχουν βασίσει όλη τους την ποδοσφαιρική κουλτούρα και φιλοσοφία πάνω σε αυτό ενώ πολλοί μεγάλοι προπονητές μεγαλούργησαν με βάση το πιο αγαπημένο ποδοσφαιρικό σύστημα στο ποδόσφαιρο.
Ποια είναι όμως τα κύρια χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου συστήματος; Και το ερώτημα που τίθεται είναι αν μπορεί η ΟΜΟΝΟΙΑ με το υφιστάμενο ροστερ αλλά και με την ενίσχυση που θα προκύψει να το ακολουθήσει και να παρουσιάσει στο γήπεδο τις αρετές που μπορεί να της προσφέρει αυτό το επιθετικογενές σύστημα.
Ξεκινάμε με τα βασικά. Για να παίξει μια ομάδα 4-4-2 χρειάζεται 2 μπακ, 2 στόπερ, 2 κεντρικά χαφ (έναν επιθετικογενή και έναν αμυντικογενή), 2 πλάγια χαφ και 2 επιθετικούς (έναν εκτελεστή και έναν σε πιο βοηθητικό ρόλο). Γενικότερα το 4-4-2 είναι το πιο ισορροπημένο, τακτικά, σύστημα. Αυτό οφείλεται κυρίως σε δύο δεδομένα:
- Η παρουσία 4 παικτών σε άμυνα και κέντρο είναι ικανή ώστε να καλυφθεί επαρκώς το πλάτος στου γηπέδου και
- Η εν λόγω διάταξη δίνει την δυνατότητα δημιουργίας μέσα στο παιχνίδι ζεύγη παικτών – τόσο κάθετα όσο και οριζόντια – που ευνοούν την ανάπτυξη και τους αυτοματισμούς. Μπακ με πλάγιο χαφ, πλάγιος μπακ με 1 εκ των επιθετικών, κόφτης με στόπερ, δημιουργικός μέσος με επιθετικό είναι τα χαρακτηριστικότατα παραδείγματα.
Άμυνα
Η παρουσία 4 αμυντικών δημιουργεί μια πολύ στιβαρή και ορθολογική αμυντική συμπεριφορά. Οι 4 αμυντικοί είναι ικανοί να καλύψουν επαρκώς το πλάτος του γηπέδου, είναι αρκετοί για να αντιμετωπίσουν συστήματα ακόμα και με 3 επιθετικούς ενώ παρέχουν την δυνατότητα ύπαρξης, σχεδόν σε κάθε φάση του αγώνα, 3 παικτών στην αμυντική γραμμή. Η ΟΜΟΝΟΙΑ διαθέτει αυτή την στιγμή στο ροστερ της 2 καθαρόαιμα δεξιά μπακ (Καρλίτος, Φυλιώτης) ενώ ως δεξί μπακ μπορεί να αγωνιστεί και ο Δημητρίου. Για το κέντρο της άμυνας υπάρχουν μέχρι στιγμής τρείς ποδοσφαιριστές ο Ούρσουλιτς και οι νεαροί Κονομής και Γιογκένσεν ενώ σε αυτή την θέση μπορεί να βοηθήσει και ο Παντελιάδης. Η ΟΜΟΝΟΙΑ αναμένεται να προχωρήσει και στην απόκτηση ακόμα ενός κεντρικού αμυντικού. Τέλος στο αριστερό άκρο της άμυνας μπορούν να αγωνιστούν οι Παντελιάδης και Μαργκάσα από το υφιστάμενο ροστερ χωρίς να αποκλείεται το γεγονός η ΟΜΟΝΟΙΑ να προχωρήσει στην απόκτηση ακόμα ενός ποδοσφαιριστή.
Κέντρο
Ομολογουμένως οι μέσοι στο 4-4-2 είναι αυτοί που έχουν το πιο δύσκολο και πολυσύνθετο αγωνιστικό έργο. Οι δύο πλάγιοι μέσοι βοηθούν σημαντικά στην ανάπτυξη της ομάδας καθώς συνεργάζονται με τα μπακ, με τους κεντρικούς χαφ αλλά και με τους επιθετικούς. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζονται ποδοσφαιριστές στα άκρα του κέντρου που να τρέχουν ασταμάτητα, και να μπορούν να αμυνθούν και να επιτεθούν με την ίδια ευκολία. Αυτό είναι και το στοίχημα του Κάρβερ. Να δουλέψει δηλαδή με τους Χριστοφή και Μπαντιμπαγκά οι οποίοι είναι κυρίως επιθετικογενείς ποδοσφαιριστές και μαζί με τους Σέριταν και Αγκάγιεφ να αποτελέσουν την τετράδα των φτερών της ΟΜΟΝΟΙΑΣ. Στο αριστερό άκρο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ο Μαργκάσα ο οποίος όμως είναι πιο αμυντικογενής ποδοσφαιριστής και ίσως να προτιμάται στο άκρο της άμυνας ή ως κεντρικός χαφ.
Οι κεντρικοί χαφ, συνήθως, έχουν πιο συγκεκριμένους ρόλους. Ένας αποτελεί τον αμυντικό μέσο της ομάδας με κύριο στόχο την κάλυψη των δύο κεντρικών αμυντικών την ώρα που ο επιθετικογενής μέσος αναλαμβάνει τον ρόλο της τροφοδοσίας των επιθετικών αλλά και των πλάγιων μπακ. Είναι προφανές ότι η ανάπτυξη στο 4-4-2 γίνεται κυρίως από τα πλάγια με την ύπαρξη 4 παικτών συνολικά να είναι αρκετή για να δημιουργήσει ενδιαφέρουσες επιθετικές προοπτικές και καταστάσεις. Στην θέση του αμυντικού μέσου μέχρι στιγμής στο ροστερ της ΟΜΟΝΟΙΑΣ υπάρχουν οι επιλογές Φλορέσκου, Οικονομίδη, Μαργκάσα, ενώ στην θέση του επιθετικού μέσου υπάρχουν οι επιλογές του Σίλβα Κλέιτον, του Αγκάγιεφ, του Φυλακτού ενώ αναμένεται προστεθεί και η επιλογή του Ασίς αν ο ίδιος επιθυμεί να συνεχίσει για ακόμα ένα χρόνο στην ΟΜΟΝΟΙΑ.
Επίθεση
Στην επίθεση τα πράγματα είναι απλά. Ένας επιθετικός, κυρίως, αποτελεί το σημείο αναφοράς της ομάδας ενώ ο δεύτερος επιθετικός αποκτά πιο βοηθητικούς ρόλους. Η εφαρμογή αυτή μπορεί να έχει πολλές όψεις ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του επιθετικού διδύμου αν και σχεδόν σε κάθε περίπτωση κάποιος αναλαμβάνει πιο επιθετικό ρόλο και ο άλλος πιο δημιουργικό ρόλο. Την επιθετική λειτουργία συμπληρώνουν οι πλάγιοι χαφ που προωθούνται σε ρόλους ακραίων επιθετικών αλλά και ενίοτε ο επιθετικογενής μπακ αν έχει την τεχνική κατάρτιση αλλά και την αντοχή.
Στην γραμμή κρούσης της ομάδας μας μέχρι στιγμής υπάρχουν τρεις ποδοσφαιριστές. Πρόκειται για τους Ματ Νταρμποσαϊαρ, Κίλια Σέριταν και Ονησίφορο Ρουσιά. Και οι τρεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν και ως επιθετικοί περιοχής αλλά και ως δεύτεροι επιθετικοί. Μαζί με αυτούς μπορούν να βοηθήσουν και οι Χριστοφή και Αγκάγιεφ ως δεύτεροι επιθετικοί.
Το 4-4-2 είναι το πιο διαδεδομένο ιστορικά ποδοσφαιρικό σύστημα. Η ύπαρξη 4 αμυντικών δημιουργεί κατάλληλες αμυντικές προϋποθέσεις σχεδόν απέναντι σε όλα τα συστήματα. Είναι αρκετά απλό στην εφαρμογή του αφού οι παίκτες μπορούν με ευκολία να δημιουργούν «ζεύγη», κάτι που ευνοεί την ορθή ανάπτυξη, συνεργασίες και αυτοματισμούς. Είναι ισορροπημένο σε όλες τις γραμμές και δεν δίνει ειδική έμφαση σε συγκεκριμένους παίκτες.
Από την άλλη η εξέλιξη του ποδοσφαίρου και η βελτίωση των σωματικών χαρακτηριστικών των παικτών έχουν αποδυναμώσει αρκετά το 4-4-2. Τα 4-5-1 και 4-3-3 τείνουν να υπερισχύσουν του 4-4-2 αφού η παρουσία περισσότερων κεντρικών χαφ φαίνεται να είναι καθοριστική στην έκβαση ενός ποδοσφαιρικού αγώνα.
Οι κυριότερες αδυναμίες του 4-4-2 είναι ότι είναι αρκετά προβλέψιμο, δεν δίνει ιδιαίτερη έμφαση σε καμία αγωνιστική γραμμή ενώ στηρίζεται δυσανάλογα στο χαρακτηριστικό της ταχύτητας των ακραίων παικτών ώστε να είναι αποτελεσματικό.
Αυτό που έχει σημασία είναι αν η ΟΜΟΝΟΙΑ μπορέσει να αφομοιώσει το συγκεκριμένο σύστημα ή αν ο Κάρβερ θα επιλέξει στο τέλος τον σχηματισμό που η ΟΜΟΝΟΙΑ χρησιμοποιούσε τα τελευταία χρόνια (4-3-2-1). Όλα αυτά θα φανούν στο γήπεδο στις 30 Ιουνίου όπου η ΟΜΟΝΟΙΑ δίνει το πρώτο επίσημο της παιχνίδι. Όλα τα άλλα είναι υποθέσεις!
